Asielzoeker krijgt schorsing uitzetting hangende hoger beroep

Samenvatting

Een asielzoeker diende bij de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State een verzoek om voorlopige voorziening in, nadat hij hoger beroep had ingesteld tegen een beslissing in zijn vreemdelingenzaak. Hij verzocht primair dat zijn uitzetting zou worden opgeschort totdat op het hoger beroep zou zijn beslist, en daarnaast dat hij recht zou hebben op opvang en verstrekkingen gedurende die periode. De voorzieningenrechter heeft het verzoek tot schorsing van de uitzetting toegewezen. Onder verwijzing naar de vaste uitspraak van de Afdeling van 20 februari 2019 (ECLI:NL:RVS:2019:457) oordeelde de voorzieningenrechter dat, gelet op hetgeen is aangevoerd, een voorlopige voorziening op haar plaats is. Concreet betekent dit dat verzoeker niet mag worden uitgezet zolang op het door hem ingestelde hoger beroep nog niet is beslist. De minister van Asiel en Migratie wordt veroordeeld tot vergoeding van de proceskosten van verzoeker, vastgesteld op € 934,00, volledig toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand. De uitspraak is een voorlopige maatregel en zegt niets over de inhoudelijke kansen van het hoger beroep. De beslissing past geheel binnen de bestaande jurisprudentielijn en stelt geen nieuwe rechtsregels. Voor de praktijk van asiel- en vreemdelingenrecht is van belang dat de voorzieningenrechter de drempel voor toewijzing van een dergelijke schorsingsvordering in lijn houdt met het bestaande kader. De uitspraak heeft daarmee een beperkte, individuele reikwijdte en geen richtinggevende betekenis voor de rechtsontwikkeling.