Vreemdeling krijgt schorsing uitzetting hangende hoger beroep

Samenvatting

In deze zaak heeft een vreemdeling bij de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State een verzoek om een voorlopige voorziening ingediend, gelijktijdig met het instellen van hoger beroep tegen een beslissing van de minister van Asiel en Migratie. Verzoeker verzocht primair om schorsing van de uitzetting totdat op het hoger beroep zou zijn beslist, en daarnaast om toekenning van opvang en verstrekkingen. De voorzieningenrechter heeft het verzoek om schorsing van de uitzetting toegewezen. Daarbij wordt verwezen naar de vaste jurisprudentielijn van de Afdeling, neergelegd in de uitspraak van 20 februari 2019 (ECLI:NL:RVS:2019:457). De volledige inhoudelijke overwegingen zijn in de gepubliceerde tekst niet opgenomen, waardoor niet exact kan worden vastgesteld welke specifieke feiten of gronden doorslaggevend zijn geweest. Wel is duidelijk dat de voorzieningenrechter, gelet op wat is aangevoerd, aanleiding zag de voorlopige voorziening te treffen. In het dictum wordt bepaald dat verzoeker niet mag worden uitgezet totdat de Afdeling op het hoger beroep heeft beslist. De minister van Asiel en Migratie wordt veroordeeld tot vergoeding van de proceskosten ter hoogte van € 934,00, volledig toe te rekenen aan beroepsmatig verleende rechtsbijstand. De uitspraak heeft beperkte precedentwerking, nu zij een individuele procedurele beslissing betreft die aansluit bij bestaande jurisprudentie. Voor de verzoeker heeft de beslissing echter directe en ingrijpende praktische betekenis: zij is beschermd tegen uitzetting gedurende de verdere behandeling van haar hoger beroep. De zaak illustreert het belang van de voorlopige voorzieningsprocedure als rechtsbeschermingsinstrument in vreemdelingenzaken.