Asielzoeker krijgt schorsing uitzetting via voorlopige voorziening
ECLI:NL:RVS:2026:5261, Raad van State, 09-09-2026, BRS.26.004293
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 28 januari 2026 heeft de minister van Asiel en Migratie een aanvraag van verzoeker om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.
Kern van de zaak
Een asielzoeker heeft de voorzieningenrechter van de Raad van State verzocht om een voorlopige voorziening, inhoudende dat hij niet wordt uitgezet zolang zijn hoger beroep loopt en dat hij recht heeft op opvang en verstrekkingen. De minister van Asiel en Migratie had een nader stuk ingediend waarop verzoeker had gereageerd.
Beslissing van de rechter
De voorzieningenrechter wijst de voorlopige voorziening toe: verzoeker mag niet worden uitgezet totdat op het hoger beroep is beslist. De doorslaggevende reden is dat op grond van hetgeen is aangevoerd aanleiding bestaat voor het treffen van een voorlopige voorziening, conform vaste jurisprudentie (ECLI:NL:RVS:2019:457). De minister wordt veroordeeld tot betaling van proceskosten van € 934,00.
Impactscore
LaagHet betreft een standaard-voorlopige voorziening in een individuele vreemdelingenzaak zonder nieuwe rechtsvragen; de uitkomst is routinematig en heeft geen precedentwerking buiten de specifieke zaak.
Belangrijkste punten
- 1Voorlopige voorziening toegewezen: schorsing van het uitzetbevel gedurende de hoger beroepsprocedure
- 2Verzoek om opvang en verstrekkingen is eveneens onderdeel van het verzoek
- 3De voorzieningenrechter baseert zich op vaste Afdelingsjurisprudentie (RvS 20 februari 2019, ECLI:NL:RVS:2019:457)
- 4Minister van Asiel en Migratie veroordeeld tot proceskosten van € 934,00 voor professionele rechtsbijstand
- 5De uitspraak betreft een voorlopige maatregel en bindt de einduitkomst van het hoger beroep niet
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak past binnen de vaste lijn van de Afdeling bestuursrechtspraak inzake het treffen van voorlopige voorzieningen in vreemdelingenzaken en bevestigt dat bij een serieus hoger beroep uitzetting kan worden geschorst. Er is geen nieuwe rechtsnorm gesteld.
Praktische impact
Verzoeker blijft voorlopig op Nederlands grondgebied en heeft recht op opvang en verstrekkingen totdat de bodemrechter in hoger beroep heeft geoordeeld. De minister draagt de proceskosten.
Onderwerp-impact
In vreemdelingenprocedures onderstreept deze uitspraak de mogelijkheid voor asielzoekers om via een voorlopige voorziening uitzetting te schorsen hangende hoger beroep, wat de rechtspositie tijdens de procedure tijdelijk beschermt.
Samenvatting
In deze zaak heeft een asielzoeker de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State verzocht om een voorlopige voorziening te treffen, kort gezegd inhoudende dat hij niet wordt uitgezet zolang zijn hoger beroepsprocedure nog loopt en dat hij aanspraak maakt op opvang en verstrekkingen gedurende die periode. De minister van Asiel en Migratie had een nader stuk ingediend in de procedure, waarop verzoeker had gereageerd. De centrale juridische vraag was of er voldoende grond bestond om hangende het hoger beroep de tenuitvoerlegging van het uitzetbevel te schorsen. De voorzieningenrechter beantwoordt deze vraag bevestigend. Daartoe overweegt hij dat, gelet op hetgeen is aangevoerd, aanleiding bestaat voor het treffen van een voorlopige voorziening. Hij verwijst hierbij naar de vaste uitspraaklijn van de Afdeling, neergelegd in de uitspraak van 20 februari 2019 (ECLI:NL:RVS:2019:457). De motivering is summier, hetgeen gebruikelijk is in dit soort spoedprocedures waarbij de voorzieningenrechter een globale afweging maakt zonder vooruit te lopen op de bodemzaak. Concreet bepaalt de voorzieningenrechter dat verzoeker niet mag worden uitgezet totdat de Afdeling op het hoger beroep heeft beslist. Daarnaast wordt de minister van Asiel en Migratie veroordeeld tot vergoeding van de proceskosten ten bedrage van € 934,00, volledig toe te rekenen aan professioneel verleende rechtsbijstand. De uitspraak heeft een beperkte juridische impact: zij is procedureel van aard, individueel bepaald en schept geen nieuwe rechtsnormen. Voor de verzoeker is de praktische betekenis echter aanzienlijk, omdat uitzetting tijdelijk wordt geblokkeerd en zijn verblijfsstatus gedurende de hogerberoepsprocedure feitelijk wordt bestendigd.