Uitzetting vreemdeling geschorst hangende hoger beroep
ECLI:NL:RVS:2026:5260, Raad van State, 07-09-2026, BRS.26.004687
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 12 februari 2026 heeft de minister van Asiel en Migratie een aanvraag van verzoeker om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.
Kern van de zaak
Een vreemdeling heeft hoger beroep ingesteld en tegelijkertijd een voorlopige voorziening gevraagd bij de voorzieningenrechter van de Raad van State. Hij verzocht om schorsing van zijn uitzetting en om opvang en verstrekkingen, in afwachting van de beslissing op het hoger beroep.
Beslissing van de rechter
De voorzieningenrechter wijst het verzoek toe: de vreemdeling mag niet worden uitgezet totdat op het hoger beroep is beslist. De minister wordt veroordeeld in de proceskosten van € 934,00. De doorslaggevende reden wordt summier gemotiveerd met een verwijzing naar eerdere jurisprudentie (RvS 20 februari 2019, ECLI:NL:RVS:2019:457).
Impactscore
LaagHet betreft een routinematige procedurele ordemaatregel in een individuele vreemdelingenzaak zonder nieuwe rechtsvragen; de uitspraak stelt geen nieuwe rechtsregels en heeft geen precedentwerking buiten de specifieke zaak.
Belangrijkste punten
- 1Voorlopige voorziening toegewezen: uitzetting geschorst hangende hoger beroep
- 2Verzoek om opvang en verstrekkingen is mede onderdeel van het verzoek
- 3Motivering is beperkt: verwijzing naar standaardjurisprudentie RvS 20 februari 2019
- 4Minister van Asiel en Migratie veroordeeld in proceskosten (€ 934,00)
- 5Uitspraak betreft uitsluitend een voorlopige voorziening, geen eindoordeel over het hoger beroep
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak past binnen vaste lijn van de Afdeling bestuursrechtspraak waarbij bij vreemdelingenzaken hangende hoger beroep een uitzettingsverbod kan worden opgelegd; de juridische impact is beperkt nu het een procedurele ordemaatregel betreft zonder inhoudelijk oordeel.
Praktische impact
De vreemdeling kan voorlopig niet worden uitgezet en behoudt zijn verblijfsstatus totdat de Afdeling inhoudelijk heeft geoordeeld; de minister dient de proceskosten te vergoeden.
Onderwerp-impact
Voor de vreemdelingrechtspraktijk bevestigt deze uitspraak de mogelijkheid om uitzetting te schorsen via een voorlopige voorziening hangende hoger beroep, wat een gangbaar en effectief rechtsmiddel blijft in asielprocedures.
Samenvatting
In deze zaak heeft een vreemdeling hoger beroep ingesteld tegen een beslissing in het kader van zijn verblijfsstatus en heeft hij tegelijkertijd de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State verzocht een voorlopige voorziening te treffen. Zijn verzoek hield in dat hij niet zou worden uitgezet zolang op het hoger beroep nog niet is beslist, en dat hij recht zou houden op opvang en verstrekkingen gedurende deze periode. De voorzieningenrechter heeft het verzoek toegewezen. Onder verwijzing naar de vaste jurisprudentie van de Afdeling (uitspraak van 20 februari 2019, ECLI:NL:RVS:2019:457) is geoordeeld dat gelet op hetgeen is aangevoerd, een voorlopige voorziening gerechtvaardigd is. De uitspraak bevat geen uitgebreide inhoudelijke motivering, wat gebruikelijk is bij dit type spoedprocedure waarbij de voorzieningenrechter een voorlopig rechtmatigheidsoordeel geeft zonder de bodemprocedure te doorlopen. Als gevolg van de beslissing geldt dat de minister van Asiel en Migratie de vreemdeling niet mag uitzetten totdat de Afdeling op het hoger beroep heeft beslist. Daarnaast is de minister veroordeeld tot vergoeding van de proceskosten ten bedrage van € 934,00, volledig toe te rekenen aan beroepsmatig verleende rechtsbijstand. De juridische en maatschappelijke impact van deze uitspraak is beperkt: het gaat om een individuele procedurele ordemaatregel die geen nieuwe rechtsregels schept. De uitkomst is in lijn met staande jurisprudentie en is relevant uitsluitend voor de betrokken vreemdeling. De inhoudelijke beoordeling van het hoger beroep staat nog open.