Overdracht asielzoeker geschorst hangende hoger beroep

Samenvatting

In deze zaak heeft een asielzoeker (aangeduid als verzoeker, vrouwelijk) de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State verzocht een voorlopige voorziening te treffen om te voorkomen dat zij zou worden overgedragen voordat op haar hoger beroep is beslist. Tevens verzocht zij om opvang en verstrekkingen gedurende de lopende procedure. De zaak speelt vermoedelijk in de context van een Dublin-overdracht, waarbij de minister van Asiel en Migratie als verwerende partij optreedt. De voorzieningenrechter heeft het verzoek toegewezen en bij wijze van voorlopige voorziening bepaald dat verzoeker niet wordt overgedragen totdat op het door haar ingestelde hoger beroep is beslist. De beslissing is gebaseerd op de vaste jurisprudentielijn van de Afdeling, zoals neergelegd in de uitspraak van 20 februari 2019 (ECLI:NL:RVS:2019:457), op grond waarvan de aangevoerde omstandigheden aanleiding geven voor het treffen van een dergelijke maatregel. De uitspraak bevat geen inhoudelijke beoordeling van de gronden van het hoger beroep zelf; het betreft uitsluitend een voorlopige maatregel om de situatie te bevriezen totdat de Afdeling in de hoofdzaak heeft geoordeeld. De minister is veroordeeld tot vergoeding van de proceskosten ten bedrage van € 934,00, geheel toe te rekenen aan beroepsmatig verleende rechtsbijstand. De uitspraak heeft beperkte zelfstandige juridische betekenis, nu zij aansluit bij een vaste praktijk. Voor verzoeker heeft de beslissing directe praktische gevolgen: zij blijft in Nederland en behoudt haar recht op opvang en verstrekkingen gedurende de appelprocedure.