Hoger beroep vreemdeling ongegrond na SIS-signalering Portugal
ECLI:NL:RVS:2026:5246, Raad van State, 09-09-2026, BRS.26.000335
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 23 december 2024 heeft de minister van Asiel en Migratie het verzoek van appellant om opheffing van het terugkeerbesluit en verwijdering van de signalering uit het Schengeninformatiesysteem (SIS), afgewezen.
Kern van de zaak
Een vreemdeling, bijgestaan door advocaat mr. M.J.A. Bakker, heeft hoger beroep ingesteld tegen een uitspraak van de rechtbank in een vreemdelingrechtelijke zaak. Het geschil betreft de vraag of er sprake is van een andere toestemming tot verblijf in Portugal in de zin van artikel 6, tweede lid, van de Terugkeerrichtlijn, en de verhouding tussen het evenredigheidsbeginsel en een SIS-signalering inzake terugkeer.
Beslissing van de rechter
Het hoger beroep is ongegrond verklaard en de uitspraak van de rechtbank is bevestigd. De doorslaggevende reden is dat het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming beantwoord moeten worden, en dat de relevante rechtsvragen reeds waren beantwoord in eerdere Afdelingsjurisprudentie van 17 juli 2026.
Impactscore
LaagHet betreft een vereenvoudigde afdoening zonder nieuwe rechtsontwikkeling; de Afdeling verwijst expliciet naar bestaande jurisprudentie en stelt geen nieuwe regels. De uitspraak heeft geen precedentwerking buiten de individuele zaak.
Belangrijkste punten
- 1Toepassing van artikel 91, tweede lid, Vreemdelingenwet 2000: vereenvoudigde afdoening zonder nadere motiveringsplicht.
- 2Centrale rechtsvragen over artikel 6 lid 2 Terugkeerrichtlijn (verblijfstoestemming Portugal) en evenredigheidsbeginsel bij SIS-signalering waren al beantwoord in RvS 17 juli 2026, ECLI:NL:RVS:2026:4177.
- 3Geen nieuwe vragen over uitleg of geldigheid van Unierecht, conform HvJ-arrest Remling (ECLI:EU:C:2026:243, punt 24).
- 4Geen proceskosten worden vergoed aan appellant.
- 5Uitspraak gedaan door enkelvoudige kamer, wat bevestigt dat de zaak als niet-complex werd aangemerkt.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de lijn van de Afdeling omtrent vereenvoudigde afdoening ex artikel 91 lid 2 Vw 2000 en verduidelijkt dat de eerder vastgestelde kaders over de Terugkeerrichtlijn en SIS-signaleringen in beginsel ook in vergelijkbare gevallen onverkort worden toegepast. Er is geen aanleiding voor prejudiciële vragen aan het HvJ.
Praktische impact
Voor de betrokken vreemdeling betekent de bevestiging van de rechtbankuitspraak dat hij geen rechtmatig verblijf kan ontlenen aan zijn situatie en dat de SIS-signalering inzake terugkeer in stand blijft. Er worden geen proceskosten vergoed.
Onderwerp-impact
De uitspraak heeft beperkte zelfstandige betekenis voor het vreemdelingenrecht, maar bevestigt de bestendige lijn rondom terugkeerbeleid en de toepassing van het SIS-signaleringsregime binnen de EU.
Samenvatting
In deze zaak heeft de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State op 9 september 2026 uitspraak gedaan in hoger beroep van een vreemdeling tegen een uitspraak van de rechtbank in een vreemdelingrechtelijke procedure. De kern van het geschil betrof de vraag of de vreemdeling aanspraak kon maken op verblijf op grond van artikel 6, tweede lid, van de Terugkeerrichtlijn vanwege een verblijfstoestemming in Portugal, en of het evenredigheidsbeginsel in de weg stond aan een SIS-signalering inzake terugkeer. De Afdeling heeft het hoger beroep ongegrond verklaard en de uitspraak van de rechtbank bevestigd. Daarbij is gebruikgemaakt van de vereenvoudigde afdoening op grond van artikel 91, tweede lid, van de Vreemdelingenwet 2000, hetgeen betekent dat de Afdeling haar oordeel niet nader hoeft te motiveren wanneer het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord dienen te worden. De Afdeling stelde vast dat de relevante rechtsvragen over de uitleg van artikel 6 lid 2 van de Terugkeerrichtlijn en de verhouding tot het evenredigheidsbeginsel reeds waren beantwoord in een eerdere uitspraak van 17 juli 2026 (ECLI:NL:RVS:2026:4177). Het hogerberoepschrift bood geen grond om in dit geval tot een ander oordeel te komen. Tevens waren er geen nieuwe vragen over de uitleg of geldigheid van Unierecht, conform de maatstaf uit het HvJ-arrest Remling van 24 maart 2026. De uitspraak heeft een beperkte zelfstandige juridische betekenis en bevestigt enkel de reeds ingezette koers. Voor de vreemdeling heeft de beslissing vergaande praktische gevolgen, nu zijn verblijfspositie niet wordt gehonoreerd en de SIS-signalering inzake terugkeer in stand blijft.