Voorlopige voorziening Dublin-overdracht aan Spanje afgewezen
ECLI:NL:RVS:2026:5211, Raad van State, 02-09-2026, BRS.26.004620
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 18 maart 2026 heeft de minister van Asiel en Migratie een aanvraag van verzoeker om haar een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, niet in behandeling genomen.
Kern van de zaak
Een verzoeker om internationale bescherming verzocht de voorzieningenrechter van de Raad van State om een voorlopige voorziening die haar overdracht aan Spanje zou opschorten en haar recht op opvang en verstrekkingen zou waarborgen. Op grond van de Dublinverordening was Spanje aangewezen als verantwoordelijke lidstaat, en de overdrachtstermijn verstreek op 4 september 2026.
Beslissing van de rechter
Het verzoek om een voorlopige voorziening is afgewezen. De voorzieningenrechter oordeelde voorlopig dat de uitspraak van de rechtbank naar alle waarschijnlijkheid niet zal worden vernietigd in hoger beroep, dat de overdracht geen onomkeerbare gevolgen heeft en dat bij een andersluidende einduitspraak terugkeer naar Nederland mogelijk is.
Impactscore
LaagHet betreft een enkelvoudige voorzieningenprocedure in een individuele Dublinzaak zonder nieuwe rechtsvragen; de uitkomst is in lijn met bestaande jurisprudentie en heeft geen precedentwerking buiten de specifieke omstandigheden van deze zaak.
Belangrijkste punten
- 1Spanje is op grond van de Dublinverordening aangewezen als verantwoordelijke lidstaat voor de behandeling van het verzoek om internationale bescherming.
- 2De overdrachtstermijn verstrijkt op 4 september 2026, wat urgentie geeft aan de afwijzing vóór het verstrijken van de hogerberoepstermijn.
- 3De voorzieningenrechter acht het niet aannemelijk dat de uitspraak van de rechtbank in hoger beroep zal worden vernietigd.
- 4De overdracht aan Spanje wordt niet als onomkeerbaar beschouwd, nu terugkeer naar Nederland mogelijk is indien dat uiteindelijk vereist blijkt.
- 5Geen proceskostenveroordeling voor de minister.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de vaste lijn dat een naderende overdrachtstermijn en de omkeerbare aard van een Dublin-overdracht zwaarwegende redenen zijn om een voorlopige voorziening te weigeren, ook als de hogerberoepstermijn nog loopt. Dit biedt jurisprudentiële steun voor vergelijkbare Dublinzaken waarbij tijdsdruk een rol speelt.
Praktische impact
Verzoeker kan niet langer haar overdracht aan Spanje tegenhouden via een voorlopige voorziening en zal vóór 4 september 2026 worden overgedragen; zij moet haar asielverzoek in Spanje verder afwachten, met de theoretische mogelijkheid van terugkeer naar Nederland bij een succesvolle hogerberoefsuitspraak.
Onderwerp-impact
In het vreemdelingenrecht en Dublin-praktijk benadrukt deze uitspraak dat de naderende overdrachtstermijn en het ontbreken van onomkeerbaarheid doorslaggevend zijn bij de belangenafweging voor een voorlopige voorziening in Dublinzaken.
Samenvatting
In deze zaak verzocht een vreemdeling de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State om een voorlopige voorziening die haar overdracht aan Spanje zou opschorten en haar aanspraak op opvang en verstrekkingen in Nederland zou waarborgen. Op grond van de Dublinverordening was Spanje vastgesteld als de lidstaat die verantwoordelijk is voor de behandeling van haar verzoek om internationale bescherming. De overdrachtstermijn verstreek op 4 september 2026, terwijl de hogerberoepstermijn ten tijde van de zitting nog niet was verstreken. De voorzieningenrechter wees het verzoek af. Centraal in de beoordeling stond de voorlopige inschatting dat het hoger beroep naar alle waarschijnlijkheid niet zal slagen: de voorzieningenrechter achtte het niet aannemelijk dat de uitspraak van de rechtbank zal worden vernietigd. Daarnaast woog de rechter de belangen van zowel de minister als de verzoeker af. Daarbij speelde de aanstaande overdrachtstermijn een belangrijke rol: uitstel zou ertoe kunnen leiden dat de termijn verstrijkt en Nederland alsnog verantwoordelijk wordt voor de behandeling van het asielverzoek, ongeacht de uitkomst van het hoger beroep. Bepalend voor de afwijzing was voorts dat de overdracht aan Spanje geen onomkeerbare gevolgen heeft. Indien in hoger beroep zou worden vastgesteld dat Nederland verantwoordelijk is voor de behandeling van het verzoek om internationale bescherming, kan de vreemdeling vanuit Spanje worden teruggeleid naar Nederland. Dit maakt dat het spoedeisend belang onvoldoende zwaarwegend is om de overdracht bij wege van voorlopige voorziening te blokkeren. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden. De uitspraak past binnen de gevestigde lijn in Dublin-voorzieningenprocedures.