Minister Asiel verliest verzoek voorlopige voorziening bij RvS
ECLI:NL:RVS:2026:5205, Raad van State, 04-09-2026, BRS.26.004100
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 7 augustus 2024 heeft de minister van Asiel en Migratie een aanvraag van betrokkene om haar een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, buiten behandeling gesteld.
Kern van de zaak
De minister van Asiel en Migratie verzocht de voorzieningenrechter van de Raad van State een voorlopige voorziening te treffen, zodat hij de uitspraak van de rechtbank niet hoefde uit te voeren hangende het hoger beroep. Betrokkene (vermoedelijk een vreemdeling) had in eerste aanleg gewonnen en de minister wilde opschorting van de tenuitvoerlegging van die uitspraak.
Beslissing van de rechter
Het verzoek om voorlopige voorziening is afgewezen. De doorslaggevende reden is het voorlopig oordeel van de voorzieningenrechter dat de uitspraak van de rechtbank naar verwachting in hoger beroep in stand zal blijven, waardoor er onvoldoende grond bestaat voor opschorting. De minister wordt tevens veroordeeld in de proceskosten van € 934,00.
Impactscore
LaagHet betreft een procedurele tussenbeslissing over een voorlopige voorziening in een individuele vreemdelingenzaak zonder nieuwe rechtsvragen; de inhoud van het onderliggende geschil is niet kenbaar uit de uitspraak.
Belangrijkste punten
- 1De minister van Asiel en Migratie verzocht schorsing van de rechtbankuitspraak hangende hoger beroep.
- 2De voorzieningenrechter van de Raad van State achtte het aannemelijk dat de uitspraak van de rechtbank in hoger beroep in stand blijft.
- 3De belangenafweging tussen minister en betrokkene bood geen aanleiding voor het treffen van een voorlopige voorziening.
- 4De minister wordt veroordeeld in de proceskosten ten bedrage van € 934,00 voor beroepsmatig verleende rechtsbijstand.
- 5De uitspraak heeft een voorlopig karakter; het hoger beroep bij de Afdeling bestuursrechtspraak loopt nog.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt het terughoudende toetsingskader bij verzoeken om voorlopige voorziening in vreemdelingenzaken: schorsing van een gunstige rechtbankuitspraak is slechts gerechtvaardigd als hoger beroepssucces aannemelijk is. Dat de minister de proceskosten draagt, onderstreept dat het verzoek als onvoldoende kansrijk werd beoordeeld.
Praktische impact
Betrokkene hoeft de uitvoering van de voor hem gunstige rechtbankuitspraak niet langer af te wachten; de minister is direct gehouden aan die uitspraak. De minister ontvangt geen uitstel en moet bovendien de proceskosten van betrokkene vergoeden.
Onderwerp-impact
In vreemdelingenzaken bevestigt deze uitspraak dat bestuursorganen moeilijk schorsing verkrijgen van voor de vreemdeling gunstige rechterlijke uitspraken wanneer de hoger beroepskansen als beperkt worden ingeschat.
Samenvatting
In deze zaak verzocht de minister van Asiel en Migratie de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State een voorlopige voorziening te treffen. Het doel van dit verzoek was opschorting van de nakoming van een voor betrokkene gunstige uitspraak van de rechtbank, in afwachting van de uitkomst van het door de minister ingestelde hoger beroep. Betrokkene — vermoedelijk een vreemdeling — had in eerste aanleg een voor hem positief oordeel verkregen en verzette zich tegen de gevraagde schorsing. De voorzieningenrechter wees het verzoek af. De kern van de motivering is dat naar voorlopig oordeel aannemelijk is dat de uitspraak van de rechtbank in hoger beroep in stand zal blijven. Dit is het centrale criterium bij verzoeken om voorlopige voorziening in het bestuursprocesrecht: als de appelrechter in de bodemprocedure waarschijnlijk hetzelfde oordeel zal geven als de rechter in eerste aanleg, ontbreekt de noodzaak om de tenuitvoerlegging tijdelijk op te schorten. De voorzieningenrechter voerde ook een belangenafweging uit tussen de belangen van de minister en die van betrokkene, maar zag daarin evenmin grond voor het treffen van een voorlopige voorziening. Als gevolg van de afwijzing moet de minister de uitspraak van de rechtbank onmiddellijk uitvoeren en heeft betrokkene recht op de daarin toegewezen aanspraken. Bovendien werd de minister veroordeeld in de proceskosten van betrokkene ter hoogte van € 934,00, geheel toe te rekenen aan beroepsmatig verleende rechtsbijstand. De uitspraak heeft een beperkt precedentwerking, omdat het een routinematige procedurele beslissing betreft in een individueel geval. De inhoud van het onderliggende geschil is niet kenbaar uit de beschikbare tekst. De juridische betekenis is voornamelijk procedureel: zij illustreert de terughoudende benadering van de Raad van State bij het honoreren van ministeriële verzoeken om schorsing van rechterlijke uitspraken in vreemdelingenzaken.