Raad van State: bedrijfswoning coffeeshop-opslag terecht geweigerd
ECLI:NL:RVS:2026:5145, Raad van State, 02-09-2026, 202405930/1/R2
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 18 mei 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Tilburg de aanvraag van Bliss B.V. om een omgevingsvergunning voor het legaliseren van de verbouw aan en de ingebruikname van een woning aan de Lovensekanaaldijk 23 in Tilburg, geweigerd. Bliss B.V. heeft een aanvraag voor een omgevingsvergunning ingediend om de verbouw en de illegale bewoning van een pand als bedrijfswoning aan de Lovensekanaaldijk in Tilburg te legaliseren. In het pand vindt de opslag plaats van verpakkingsmateriaal ten behoeve van coffeeshops. Het pand wordt bewoond door een persoon die in dienst is bij het daar gevestigde bedrijf. Volgens Bliss B.V. is bewoning noodzakelijk, omdat er kan worden ingebroken door mensen die denken dat er drugs liggen opgeslagen in het pand. Het college heeft de vergunning geweigerd. Het college heeft aan de weigering ten grondslag gelegd dat een bedrijfswoning op grond van het bestemmingsplan "Groeseind 2017" niet is toegestaan en het realiseren van een bedrijfswoning niet passend wordt geacht binnen het beleid. Het college ziet geen noodzaak om op deze locatie een bedrijfswoning toe te staan.
Kern van de zaak
Bliss B.V. vroeg een omgevingsvergunning aan voor legalisering van een bedrijfswoning in een pand aan de Lovensekanaaldijk in Tilburg, waar verpakkingsmateriaal voor coffeeshops wordt opgeslagen. Het college weigerde de vergunning omdat een bedrijfswoning strijdig is met het bestemmingsplan 'Groeseind 2017' en niet noodzakelijk werd geacht. Bliss B.V. ging in beroep en vervolgens in hoger beroep bij de Raad van State.
Beslissing van de rechter
De Raad van State beoordeelt het hoger beroep van Bliss B.V. tegen de uitspraak van de rechtbank, die oordeelde dat het college de weigering voldoende had gemotiveerd. De doorslaggevende reden voor de weigering is dat een bedrijfswoning op het bedrijventerrein in strijd is met een goede ruimtelijke ordening en dat de gestelde noodzaak voor bewoning onvoldoende is aangetoond. De uitspraak lijkt het oordeel van de rechtbank te bekrachtigen, hoewel de tekst onvolledig is.
Impactscore
LaagHet betreft een casuïstische toepassing van bekende regels over omgevingsvergunning en bestemmingsplanafwijking zonder nieuwe rechtsontwikkeling; de uitspraak is bovendien onvolledig overgeleverd, wat verdere beoordeling bemoeilijkt.
Belangrijkste punten
- 1Op de aanvraag (ingediend 12 februari 2021) blijft de Wabo van toepassing vanwege het overgangsrecht van de Invoeringswet Omgevingswet.
- 2Het college heeft beleidsruimte bij de afweging om al dan niet af te wijken van het bestemmingsplan voor een omgevingsvergunning.
- 3Een bedrijfswoning is op grond van het bestemmingsplan 'Groeseind 2017' niet toegestaan op dit perceel.
- 4De gestelde noodzaak van bewoning (beveiliging tegen inbraak) werd door het college en de rechtbank onvoldoende geacht.
- 5De bestuursrechter toetst of het besluit in overeenstemming is met het recht, inclusief evenredigheid van de nadelige gevolgen.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt dat het college een ruime beleidsruimte heeft bij het weigeren van omgevingsvergunningen in afwijking van het bestemmingsplan, en dat een gestelde beveiligingsnoodzaak zonder concreet bewijs onvoldoende is voor het aannemen van noodzakelijkheid. Het overgangsrecht van de Invoeringswet Omgevingswet wordt consequent toegepast op aanvragen van vóór 1 januari 2024.
Praktische impact
Voor Bliss B.V. betekent dit dat de illegale bewoning van het pand niet gelegaliseerd kan worden en dat de situatie mogelijk moet worden beëindigd. Bedrijven op vergelijkbare bedrijventerreinen kunnen niet eenvoudig een bedrijfswoning realiseren door te verwijzen naar veiligheidsrisico's zonder deugdelijke onderbouwing.
Onderwerp-impact
In het omgevingsrecht benadrukt deze zaak dat beveiligingsargumenten voor een bedrijfswoning op een bedrijventerrein bijzonder zwaar moeten worden onderbouwd om af te wijken van een bestemmingsplan dat bewoning niet toestaat.
Samenvatting
In deze zaak heeft Bliss B.V. hoger beroep ingesteld bij de Raad van State tegen de bevestiging door de rechtbank van de weigering van het college van burgemeester en wethouders van Tilburg om een omgevingsvergunning te verlenen voor de legalisering van een bedrijfswoning in een pand aan de Lovensekanaaldijk. In het pand wordt verpakkingsmateriaal voor coffeeshops opgeslagen, en het pand wordt bewoond door een werknemer van het daar gevestigde bedrijf. Bliss B.V. stelde dat bewoning noodzakelijk was om inbraak te voorkomen, omdat buitenstaanders zouden denken dat er drugs liggen opgeslagen. De Raad van State stelt vooreerst vast dat het overgangsrecht van de Invoeringswet Omgevingswet van toepassing is: omdat de aanvraag op 12 februari 2021 is ingediend — vóór de inwerkingtreding van de Omgevingswet op 1 januari 2024 — blijft de Wabo van toepassing. Inhoudelijk beschikt het college over beleidsruimte bij het al dan niet verlenen van een omgevingsvergunning in afwijking van het bestemmingsplan, en dient het de betrokken belangen zorgvuldig af te wegen. De rechter toetst of het besluit in overeenstemming is met het recht en of de nadelige gevolgen niet onevenredig zijn. De rechtbank had al geoordeeld dat het college voldoende had gemotiveerd dat vestiging van een bedrijfswoning op dit perceel niet noodzakelijk is en in strijd is met een goede ruimtelijke ordening. Het bestemmingsplan 'Groeseind 2017' staat een bedrijfswoning op deze locatie niet toe. De bewoner houdt zich bovendien niet bezig met activiteiten die een permanente aanwezigheid ter plaatse vereisen. De Raad van State beoordeelt het hoger beroep van Bliss B.V. tegen dit oordeel, maar de beschikbare tekst is onvolledig, waardoor de definitieve uitkomst niet met volledige zekerheid kan worden vastgesteld. Op basis van de beschikbare overwegingen lijkt de Raad van State het oordeel van de rechtbank te volgen.