Minister hoeft rechtbankuitspraak niet uit te voeren tijdens hoger beroep
ECLI:NL:RVS:2026:5132, Raad van State, 03-09-2026, BRS.26.004419
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 13 september 2022 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een aanvraag om betrokkene een machtiging tot voorlopig verblijf te verlenen, afgewezen.
Kern van de zaak
De minister van Asiel en Migratie verzocht een voorlopige voorziening om de uitvoering van een rechtbankuitspraak over gezinshereniging op te schorten totdat de Afdeling bestuursrechtspraak op zijn hoger beroep heeft beslist. De zaak betreft het inburgeringsvereiste in het buitenland bij gezinshereniging.
Beslissing van de rechter
De voorzieningenrechter wijst het verzoek toe en bepaalt dat de minister geen uitvoering hoeft te geven aan de rechtbankuitspraak zolang het hoger beroep loopt. Doorslaggevend is dat de Afdeling eerder een prejudiciële vraag heeft gesteld over het inburgeringsvereiste, waardoor nader onderzoek noodzakelijk is dat zich niet leent voor een voorlopige voorzieningsprocedure.
Impactscore
LaagHet betreft een procedurele tussenbeslissing zonder inhoudelijk oordeel over het inburgeringsvereiste; de rechtsontwikkeling vindt plaats in de bodemprocedure en via de prejudiciële vraag uit 2025.
Belangrijkste punten
- 1Voorlopige voorziening toegewezen: uitvoering rechtbankuitspraak opgeschort gedurende hoger beroep
- 2Grondslag ligt in lopende prejudiciële vraag van de Afdeling (ECLI:NL:RVS:2025:2628) over inburgeringsvereiste bij gezinshereniging
- 3Nader onderzoek vereist dat zich niet leent voor de korte procedure van een voorlopige voorziening
- 4Minister hoeft geen proceskosten te vergoeden
- 5Uitspraak heeft een voorlopig karakter en wacht op definitieve beslissing in de bodemprocedure
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak illustreert dat een lopende prejudiciële vraag van de Afdeling zelf voldoende grond kan bieden om een voorlopige voorziening toe te wijzen, omdat de uitkomst van het hoger beroep onzeker en afhankelijk is van het antwoord op die vraag. Dit bevestigt de praktijk dat rechtsonzekerheid rondom prejudiciële verwijzingen een zwaarwegend belang vormt bij de beoordeling van schorsingsverzoeken.
Praktische impact
De betrokken vreemdeling zal vooralsnog niet kunnen profiteren van de door de rechtbank toegewezen aanspraken op gezinshereniging, omdat de minister de uitvoering van die uitspraak rechtsgeldig kan uitstellen totdat de Afdeling definitief heeft beslist.
Onderwerp-impact
In zaken over gezinshereniging en het inburgeringsvereiste in het buitenland creëert deze uitspraak feitelijk een verdere vertraging voor vreemdelingen die wachten op gezinshereniging, zolang de prejudiciële procedure loopt.
Samenvatting
In deze zaak verzocht de minister van Asiel en Migratie de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State om een voorlopige voorziening te treffen, inhoudende dat hij de uitspraak van de rechtbank niet hoeft uit te voeren totdat de Afdeling op zijn hoger beroep heeft beslist. De achterliggende kwestie betreft het inburgeringsvereiste in het buitenland in het kader van gezinshereniging. De voorzieningenrechter wijst het verzoek toe. Doorslaggevend is dat de Afdeling op 11 juni 2025 (ECLI:NL:RVS:2025:2628) al een prejudiciële vraag heeft gesteld over ditzelfde inburgeringsvereiste bij gezinshereniging. Die vraag is nog onbeantwoord en het hoger beroep vergt daardoor nader onderzoek. De voorzieningenrechter oordeelt dat een dergelijk nader onderzoek zich niet goed leent voor de korte en summiere procedure van een voorlopige voorziening. Dat gegeven volstaat als grondslag om de minister voorlopig vrij te stellen van de verplichting de rechtbankuitspraak uit te voeren. De uitspraak is puur procedureel van aard: er wordt geen inhoudelijk oordeel gegeven over de rechtmatigheid van het inburgeringsvereiste of de gezinsherenigingsaanvraag van betrokkene. Proceskosten worden niet toegewezen. De praktische consequentie is dat betrokkene voorlopig niet kan profiteren van wat de rechtbank in zijn voordeel heeft beslist. De zaak illustreert hoe een lopende prejudiciële verwijzing van de Afdeling zelf een stevige grond kan vormen voor schorsing van lagere uitspraken, omdat daarmee de onzekerheid over het toepasselijk recht evident is. De uiteindelijke rechtsontwikkeling op het gebied van het inburgeringsvereiste bij gezinshereniging zal afhangen van het antwoord op de prejudiciële vraag en de bodemprocedure.