Verzoek beperkte kennisneming medische stukken door student afgewezen
ECLI:NL:RVS:2026:5124, Raad van State, 03-09-2026, 202601423/2/A2
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)[appellant] heeft beroep ingesteld tegen het niet tijdig nemen van een besluit door het college van bestuur van de Hogeschool Rotterdam op het verzoek van [appellant] om zijn verzoek om termijnverlenging van zijn diploma. [appellant] heeft de Afdeling wegens het bestaan van gewichtige redenen verzocht te bepalen dat alleen de Afdeling van de stukken kennis zal nemen. [appellant] wil mede met deze stukken aantonen dat hij wegens een mantelzorgtaak voor zijn vader studievertraging heeft opgelopen. In de stukken is medische, privacygevoelige informatie opgenomen. Hij wil niet dat het CvB daarvan kennisneemt.
Kern van de zaak
Een student ([appellant]) verzocht de Raad van State te bepalen dat alleen de rechter kennis zou nemen van medische stukken van zijn vader, ter onderbouwing van een mantelzorgtaak die tot studievertraging leidde. Hij wilde niet dat het College van Bestuur (CvB) van deze privacygevoelige informatie kennisnam. De zaak betreft een geschil over studievertraging in het hoger onderwijs.
Beslissing van de rechter
De Afdeling bestuursrechtspraak wijst het verzoek om beperkte kennisneming af. De doorslaggevende reden is dat artikel 8:29 Awb uitsluitend van toepassing is op stukken die een partij verplicht is over te leggen, terwijl de medische stukken vrijwillig door appellant zelf werden ingediend ter onderbouwing van zijn eigen betoog.
Impactscore
LaagDe uitspraak bevestigt bestaande, vaste jurisprudentie van de Afdeling en stelt geen nieuwe rechtsregels; de praktische impact is beperkt tot de individuele casus en vergelijkbare situaties in onderwijsprocedures.
Belangrijkste punten
- 1Artikel 8:29 Awb staat beperkte kennisneming alleen toe voor stukken die een partij verplicht is over te leggen (art. 8:42 of 8:45 Awb).
- 2Stukken die een partij vrijwillig indient ter onderbouwing van het eigen betoog vallen buiten het toepassingsbereik van artikel 8:29 Awb.
- 3De regeling van artikel 8:29 Awb is primair bedoeld voor bestuursorganen die verplicht zijn stukken over te leggen, niet voor appellanten die eigen bewijsstukken aanvoeren.
- 4De Afdeling constateert geen zeer bijzondere omstandigheden die een uitzondering op deze regel rechtvaardigen.
- 5De uitspraak sluit aan op vaste jurisprudentie van de Afdeling (o.a. ECLI:NL:RVS:2020:1367, ECLI:NL:RVS:2019:4222, ECLI:NL:RVS:2021:1621 en ECLI:NL:RVS:2026:701).
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt en verduidelijkt de vaste lijn dat het instrument van beperkte kennisneming ex artikel 8:29 Awb niet beschikbaar is voor partijen die stukken vrijwillig indienen; het is een instrument voor verplichte overlegging, niet voor eigener beweging aangedragen bewijsmateriaal.
Praktische impact
Studenten en andere appellanten die privacygevoelige stukken willen gebruiken als bewijs maar niet willen dat de wederpartij deze inziet, hebben op grond van artikel 8:29 Awb geen juridisch middel om dat te bereiken; zij staan voor een dilemma tussen privacy en bewijsvoering.
Onderwerp-impact
In onderwijsrechtelijke procedures over studievertraging en bijzondere omstandigheden worden appellanten geconfronteerd met de beperking dat medische stukken over derden (zoals mantelzorgontvangers) niet vertrouwelijk aan de rechter kunnen worden overgelegd buiten medeweten van het bestuur.
Samenvatting
In deze procedure bij de Raad van State draaide het om de vraag of een student medische stukken van zijn vader vertrouwelijk aan de rechter kon overleggen, zonder dat het College van Bestuur van de betrokken onderwijsinstelling daarvan kennisnam. De appellant voerde aan dat hij door mantelzorgtaken voor zijn vader studievertraging had opgelopen en wilde dit met medische, privacygevoelige informatie onderbouwen. Om te voorkomen dat het CvB deze gegevens zou inzien, deed hij een verzoek om beperkte kennisneming op grond van artikel 8:29 van de Awb. De Afdeling bestuursrechtspraak wijst dit verzoek af. Zij overweegt dat artikel 8:29 Awb uitsluitend ziet op stukken die een partij verplicht is over te leggen, zoals de op de zaak betrekking hebbende stukken van een bestuursorgaan (art. 8:42 Awb) of stukken waarom de rechter heeft verzocht (art. 8:45 Awb). De regeling strekt ertoe dat een partij die verplicht is stukken in te dienen, de rechter kan vragen deze buiten het zicht van de wederpartij te houden. Vrijwillig ingediende stukken ter onderbouwing van het eigen betoog vallen hier nadrukkelijk buiten. De Afdeling stelt vast dat de overgelegde medische stukken door appellant zelf zijn ingediend als onderbouwing van zijn stellingen, en dat daarvoor geen overleggingsverplichting gold. Dit brengt mee dat artikel 8:29 Awb niet van toepassing is. Bijzondere omstandigheden die een afwijking van dit uitgangspunt zouden rechtvaardigen, worden niet aanwezig geacht. De uitspraak bevestigt daarmee een consistente lijn in de jurisprudentie van de Afdeling. Voor de praktijk betekent dit dat appellanten in bestuursrechtelijke procedures die privacygevoelige stukken over derden willen gebruiken als bewijs, maar die buiten het zicht van het bestuursorgaan willen houden, geen beroep kunnen doen op artikel 8:29 Awb. Zij worden aldus geconfronteerd met een spanningsveld tussen privacy en effectieve bewijsvoering.