Verzoek schorsing uitzetting vreemdeling afgewezen door RvS
ECLI:NL:RVS:2026:5118, Raad van State, 02-09-2026, BRS.26.004089
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 3 juni 2025 heeft de minister van Asiel en Migratie een aanvraag van verzoeker om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen,
Kern van de zaak
Een vreemdeling heeft bij de voorzieningenrechter van de Raad van State een verzoek om voorlopige voorziening ingediend. Hij verzocht te worden gevrijwaard van uitzetting hangende het hoger beroep en aanspraak te maken op opvang en verstrekkingen. De zaak betreft een vreemdelingrechtelijk geschil waarbij de minister de wederpartij is.
Beslissing van de rechter
De voorzieningenrechter wijst het verzoek om voorlopige voorziening af; er wordt geen schorsing van de uitzetting en geen recht op opvang toegekend. De doorslaggevende reden is gelegen in hetgeen is aangevoerd, dat onvoldoende grond biedt voor het treffen van een voorlopige voorziening, al ontbreekt een uitgebreide motivering in de gepubliceerde tekst.
Impactscore
LaagHet betreft een individuele procedurele beslissing op een verzoek om voorlopige voorziening in een vreemdelingenzaak, zonder uitgebreide motivering of richtinggevende rechtsregel; de impact blijft beperkt tot de individuele zaak.
Belangrijkste punten
- 1Verzoeker vroeg schorsing van uitzetting hangende hoger beroep bij de Afdeling bestuursrechtspraak
- 2Tevens werd opvang en verstrekkingen als voorlopige voorziening gevraagd
- 3Voorzieningenrechter wijst beide onderdelen van het verzoek af
- 4Geen proceskostenveroordeling ten laste van de minister
- 5Uitspraak is summier gemotiveerd; inhoudelijke gronden zijn niet volledig zichtbaar in de gepubliceerde tekst
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt dat een verzoek om voorlopige voorziening in vreemdelingenzaken enkel wordt toegewezen indien de aangevoerde gronden daartoe voldoende aanleiding geven; een enkele stelling is niet toereikend. Vanwege de summiere motivering is de precedentwerking beperkt.
Praktische impact
Voor verzoeker betekent de afwijzing dat de uitzetting niet wordt geschorst en hij geen recht heeft op opvang en verstrekkingen hangende het hoger beroep, waardoor hij feitelijk het risico loopt te worden uitgezet voordat op de hoofdzaak is beslist.
Onderwerp-impact
In vreemdelingenzaken onderstreept deze uitspraak dat de drempel voor het treffen van een voorlopige voorziening door de voorzieningenrechter van de Raad van State hoog blijft, ook wanneer uitzetting dreigt.
Samenvatting
Op 2 september 2026 heeft de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State uitspraak gedaan in een vreemdelingrechtelijke zaak. Een vreemdeling had tegelijk met het instellen van hoger beroep een verzoek om voorlopige voorziening ingediend. Hij verzocht de voorzieningenrechter te bepalen dat hij niet zou worden uitgezet zolang op het hoger beroep niet was beslist, en dat hij aanspraak zou kunnen maken op opvang en verstrekkingen gedurende die periode. De juridische vraag was of de aangevoerde omstandigheden voldoende grond boden voor het treffen van een dergelijke voorlopige maatregel. De voorzieningenrechter, mr. J.C.A. de Poorter, oordeelde dat hetgeen verzoeker heeft aangevoerd geen aanleiding geeft om een voorlopige voorziening te treffen. Het verzoek werd integraal afgewezen. De minister werd niet veroordeeld in de proceskosten. De gepubliceerde uitspraak bevat een zeer summiere motivering; de inhoudelijke gronden waarop het verzoek is afgewezen worden niet nader uitgewerkt, zodat de precieze redenering van de voorzieningenrechter niet volledig is te reconstrueren op basis van de beschikbare tekst. Dit is niet ongebruikelijk bij uitspraken op voorlopige voorzieningen in vreemdelingenzaken, waarbij de beoordeling sterk afhankelijk is van de specifieke feiten en omstandigheden van het individuele geval. De praktische consequentie voor verzoeker is ingrijpend: zonder schorsing van de uitzetting bestaat het risico dat hij het grondgebied moet verlaten voordat het hoger beroep inhoudelijk is behandeld. Precedentwerking of bredere juridische betekenis heeft de uitspraak, gelet op de beperkte motivering en de individuele aard ervan, niet.