Hoger beroep vreemdelingenzaak ongegrond, voorlopige voorziening afgewezen
ECLI:NL:RVS:2026:5099, Raad van State, 02-09-2026, BRS.26.004291
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 29 juli 2025 heeft de minister van Asiel en Migratie een aanvraag van appellant om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.
Kern van de zaak
Een vreemdeling heeft hoger beroep ingesteld bij de Raad van State tegen een uitspraak van de rechtbank in een vreemdelingenzaak, en heeft tevens een voorlopige voorziening gevraagd. De precieze inhoud van het geschil (aard van het besluit van de minister) is uit de beschikbare tekst niet volledig op te maken.
Beslissing van de rechter
Het hoger beroep is ongegrond verklaard en de uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd; het verzoek om een voorlopige voorziening wordt afgewezen. De doorslaggevende reden is dat de rechtbank terecht en op goede gronden heeft geoordeeld, en het hogerberoepschrift geen vragen opwerpt die in het belang van rechtseenheid, rechtsontwikkeling of rechtsbescherming nader beantwoord moeten worden (artikel 91 lid 2 Vw 2000).
Impactscore
LaagHet betreft een standaard vereenvoudigde afdoening op grond van artikel 91 lid 2 Vw 2000 zonder nieuwe rechtsvragen; de uitspraak heeft geen precedentwerking buiten de individuele zaak en de inhoud van het onderliggende geschil is niet volledig kenbaar.
Belangrijkste punten
- 1Toepassing van artikel 91 lid 2 Vw 2000: vereenvoudigde afdoening zonder nadere motivering omdat het hogerberoepschrift geen relevante rechtsvragen bevat.
- 2De voorzieningenrechter van de Afdeling neemt de motivering van de rechtbank (overwegingen 10 en 13-15) integraal over.
- 3Het hogerberoepschrift roept evenmin vragen op over uitleg of geldigheid van Unierecht (conform arrest HvJ EU 24 maart 2026, Remling, ECLI:EU:C:2026:243).
- 4Het verzoek om een voorlopige voorziening wordt afgewezen als gevolg van het ongegrond bevonden hoger beroep.
- 5De minister wordt niet veroordeeld in de proceskosten.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de standaardtoepassing van de verkorte afdoeningsprocedure ex artikel 91 lid 2 Vw 2000 en sluit aan bij recente Unierechtelijke jurisprudentie (HvJ EU Remling 2026) over de reikwijdte van de motiveringsplicht in vreemdelingenzaken.
Praktische impact
Voor de betrokken vreemdeling betekent dit dat de uitspraak van de rechtbank onherroepelijk wordt en dat het verzoek om opschortende werking is afgewezen, waarmee de weg voor verdere procedures in beginsel is afgesloten.
Onderwerp-impact
In vreemdelingenprocedures bevestigt deze uitspraak dat de vereenvoudigde afdoening in hoger beroep ook van toepassing is wanneer geen Unierechtelijke vragen spelen, in lijn met de recente HvJ EU-uitleg.
Samenvatting
In deze uitspraak van 2 september 2026 heeft de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State het hoger beroep van een vreemdeling tegen een uitspraak van de rechtbank in een vreemdelingenzaak ongegrond verklaard. Tegelijkertijd is het verzoek om een voorlopige voorziening afgewezen. De precieze inhoud van het onderliggende besluit van de minister is op basis van de beschikbare uitspraaktekst niet volledig te reconstrueren, maar het betreft een vreemdelingrechtelijk geschil waarbij de minister partij is. De Afdeling heeft gebruik gemaakt van de vereenvoudigde afdoeningsprocedure van artikel 91 lid 2 van de Vreemdelingenwet 2000. Dit betekent dat het hogerberoepschrift geen vragen opwerpt die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden, en evenmin vragen doet rijzen over de uitleg of geldigheid van een bepaling van Unierecht. De voorzieningenrechter verwijst hierbij naar het recente arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 24 maart 2026 in de zaak Remling (ECLI:EU:C:2026:243). De motivering van de rechtbank in de overwegingen 10 en 13 tot en met 15 wordt integraal overgenomen. Doordat het hoger beroep ongegrond is, wordt de uitspraak van de rechtbank bevestigd en heeft de vreemdeling geen recht op een voorlopige voorziening. Proceskosten worden niet toegewezen aan de minister. De uitspraak is beperkt van precedentwerking en heeft primair individueel effect: voor de betrokken vreemdeling is de rechtbank uitspraak hiermee definitief geworden.