Uitzetting vreemdelingen opgeschort tot hoger beroep beslist

Samenvatting

In deze zaak hebben verzoekers — vermoedelijk asielzoekers of vreemdelingen in afwachting van een beslissing over hun verblijfsstatus — bij de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State een voorlopige voorziening gevraagd. Zij vreesden te worden uitgezet voordat hun hoger beroep inhoudelijk zou zijn behandeld en verzochten tevens om recht op opvang en verstrekkingen gedurende die procedure. De juridische vraag was of er voldoende gronden waren om de uitzetting tijdelijk te schorsen in afwachting van de uitkomst van het hoger beroep. De voorzieningenrechter heeft het verzoek toegewezen en bepaald dat verzoekers niet mogen worden uitgezet totdat op het hoger beroep is beslist. Als grondslag wordt verwezen naar de vaste jurisprudentie van de Afdeling, neergelegd in de uitspraak van 20 februari 2019 (ECLI:NL:RVS:2019:457), op grond waarvan de aangevoerde omstandigheden aanleiding geven tot het treffen van een voorlopige voorziening. Daarnaast is de minister van Asiel en Migratie veroordeeld tot vergoeding van de proceskosten van verzoekers, begroot op € 934,00 voor beroepsmatig verleende rechtsbijstand. De uitspraak is een zuivere ordemaatregel: zij beoordeelt niet de rechtmatigheid van het onderliggende besluit, maar beschermt verzoekers slechts tijdelijk tegen onomkeerbare gevolgen van uitzetting. De inhoudelijke beoordeling van het hoger beroep volgt in een latere procedure. De uitspraak heeft beperkte zelfstandige juridische betekenis, maar illustreert het belang van de voorlopige voorzieningsprocedure als effectief rechtsmiddel in het vreemdelingenrecht om de status quo te bewaren hangende een lopende hogerberoepsprocedure.