Bij besluit van 6 februari 2023 heeft de raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen een verzoek om rectificatie van persoonsgegevens afgewezen. [appellante] heeft een rectificatieverzoek ingediend om een rapport van een verzekeringsarts van 15 augustus 2012 aan te passen. Het UWV heeft het rectificatieverzoek afgewezen, omdat niet is gebleken van onjuistheden of onvolledigheden in het rapport. Het rectificatieverzoek heeft het UWV als patiëntverklaring toegevoegd aan het medisch dossier. Bij besluit van 8 juni 2023 heeft het UWV het besluit gehandhaafd. De rechtbank heeft dat besluit in stand gelaten. [appellante] betoogt in de kern dat haar rectificatieverzoek beoordeeld had moeten worden door een verzekeringsarts. Dit volgt volgens haar uit artikel 10 van het Reglement Behandeling bezwaarschriften UWV 2022 (het Reglement). Verder blijkt volgens [appellante] uit een medisch rapport uit 2011 dat het rapport van 15 augustus 2012 onjuistheden bevat, wat de rechtbank ten onrechte niet heeft onderkend.

Kern van de zaak

Appellante verzocht het UWV een rapport van een verzekeringsarts uit 2012 te rectificeren, omdat dit rapport haar woorden onjuist zou weergeven. Het UWV weigerde de rectificatie en voegde het verzoek als patiëntverklaring toe aan het dossier. Na afwijzing in bezwaar en beroep stapte appellante naar de Raad van State.

Beslissing van de rechter

De Raad van State verwerpt het hoger beroep en bevestigt de uitspraak van de rechtbank. De gronden in hoger beroep zijn een herhaling van de beroepsgronden en appellante heeft geen redenen aangedragen waarom het oordeel van de rechtbank onjuist of onvolledig zou zijn.

18van 100

Impactscore

Laag

Het betreft een sterk feitelijk en procedureel oordeel in een individuele zaak zonder nieuwe rechtsvragen; de Raad van State voegt geen nieuwe rechtsregels toe en past enkel de standaard herhalingstoets toe.

Belangrijkste punten

1Rectificatieverzoek op grond van AVG/inzagerecht medisch dossier afgewezen omdat geen onjuistheden of onvolledigheden zijn aangetoond in het verzekeringsrapport uit 2012
2Appellante stelde dat het rectificatieverzoek beoordeeld had moeten worden door een verzekeringsarts op grond van artikel 10 Reglement Behandeling bezwaarschriften UWV 2022
3Beroepsgrond over onbevoegdheid van de besluitnemers ingetrokken ter zitting
4Raad van State past de zogeheten 'herhalingstoets' toe: gronden die slechts een herhaling zijn van de beroepsgronden zonder nadere motivering worden zonder inhoudelijke herbeoordeling verworpen
5UWV-praktijk van toevoeging rectificatieverzoek als patiëntverklaring aan medisch dossier wordt impliciet aanvaard als passende alternatieve maatregel

Impactanalyse

Juridische impact

De uitspraak bevestigt dat de Raad van State geen inhoudelijke heroverweging maakt wanneer hoger beroepsgronden louter een herhaling zijn van beroepsgronden zonder nieuwe argumenten. Het illustreert tevens de beperkte reikwijdte van het rectificatierecht bij medische rapporten van het UWV.

Praktische impact

Voor verzekerden die het niet eens zijn met de inhoud van een verzekeringsrapport van het UWV is het rectificatierecht een smalle weg: enkel aantoonbare feitelijke onjuistheden of onvolledigheden leiden tot aanpassing; een andersluidende beleving volstaat niet.

Onderwerp-impact

Binnen de UWV-uitvoeringspraktijk bevestigt deze uitspraak dat bezwaar- en beroepsprocedures over medische dossiervorming hoge drempels kennen en dat toevoeging als patiëntverklaring als voldoende alternatief wordt beschouwd.

Samenvatting

In deze zaak had appellante het UWV verzocht een rapport van een verzekeringsarts uit 2012 te rectificeren. Zij stelde dat het rapport haar uitlatingen onjuist weergaf op meerdere punten, waaronder haar gebruik van Ritalin, haar afspraken met een arts en haar welbevinden op het werk. Het UWV wees het rectificatieverzoek af omdat niet was gebleken van feitelijke onjuistheden of onvolledigheden, en voegde het verzoek als patiëntverklaring toe aan het medisch dossier. Na handhaving in bezwaar en ongegrondverklaring van het beroep door de rechtbank, wendde appellante zich tot de Raad van State. In hoger beroep voerde appellante aan dat het rectificatieverzoek beoordeeld had moeten worden door een verzekeringsarts op grond van artikel 10 van het Reglement Behandeling bezwaarschriften UWV 2022. Tevens stelde zij dat een medisch rapport uit 2011 de gestelde onjuistheden in het rapport van 2012 onderbouwde, iets wat de rechtbank ten onrechte zou hebben genegeerd. De beroepsgrond over de bevoegdheid van de besluitnemers trok appellante ter zitting in. De Raad van State verwerpt het hoger beroep. De Afdeling stelt vast dat de aangevoerde gronden nagenoeg identiek zijn aan de gronden die in beroep zijn ingenomen. De rechtbank heeft die gronden gemotiveerd besproken en appellante heeft geen redenen aangevoerd waarom dat oordeel onjuist of onvolledig zou zijn. De Afdeling sluit zich aan bij het oordeel en de overwegingen van de rechtbank. De uitspraak illustreert zowel de beperkte inhoudelijke toetsing bij herhalende gronden in hoger beroep als de smalle marge van het rectificatierecht bij medische UWV-rapporten: de enkele stelling dat de verslaglegging de eigen beleving niet weerspiegelt, levert onvoldoende grond op voor rectificatie.

Bron: Rechtspraak.nl Open Data· Geanalyseerd op 14 september 2026 met claude-sonnet-4-6

Originele uitspraak

18van 100

LaagLees toelichting ↓