JurispRadar
ECLI:NL:RVS:2026:4658Laag12/100

Hoger beroep vreemdelingenbewaring ongegrond verklaard door RvS

ECLI:NL:RVS:2026:4658, Raad van State, 12-08-2026, BRS.26.002899

Raad van StateUitspraak: 12 augustus 2026Publicatie: 10 augustus 2026
Procedure:Hoger beroep
Zaaknummer:BRS.26.002899
Bestuursrecht
Bestuursprocesrecht
Vreemdelingenrecht
Overheid
Vreemdelingenbewaring
Verkorte Motivering
Artikel 91 Vw2000
Hoger Beroep Ongegrond
Remling Arrest

Inhoudsindicatie

(officieel, Rechtspraak.nl)

Bij besluit van 20 mei 2026 heeft de minister van Asiel en Migratie de termijn van de aan appellant opgelegde bewaringsmaatregel verlengd met ten hoogste twaalf maanden.

Kern van de zaak

Een vreemdeling (appellant, bijgestaan door mr. M. Rasul) ging in hoger beroep bij de Raad van State tegen een uitspraak van de rechtbank die zijn vreemdelingenbewaring rechtmatig had geoordeeld. Hij stelde dat de bewaring onrechtmatig was.

Beslissing van de rechter

Het hoger beroep is ongegrond verklaard en de uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd. Doorslaggevend is dat het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, rechtsontwikkeling of rechtsbescherming beantwoord moeten worden, en dat ook ambtshalve geen reden bestaat om de bewaring onrechtmatig te achten.

12van 100

Impactscore

Laag

Het betreft een routinematige, verkort gemotiveerde bewaringsuitspraak zonder nieuwe rechtsvragen; de uitkomst is zaakspecifiek en stelt geen nieuwe rechtsregels.

Belangrijkste punten

  • 1De Raad van State past artikel 91 lid 2 Vw 2000 toe (verkorte motivering bij vreemdelingenzaken).
  • 2Het hogerberoepschrift bevat geen rechtsvragen van algemeen belang op het gebied van rechtseenheid of rechtsontwikkeling.
  • 3Er zijn geen vragen over uitleg of geldigheid van Unierecht, conform het arrest HvJ Remling (ECLI:EU:C:2026:243).
  • 4De Afdeling ziet ook ambtshalve geen reden om de bewaring onrechtmatig te achten.
  • 5De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden.

Impactanalyse

Juridische impact

De uitspraak betreft een standaardtoepassing van artikel 91 lid 2 Vw 2000 en heeft geen zelfstandige precedentwerking; de verkorte afdoeningsprocedure in bewaringszaken wordt bevestigd conform vaste lijn.

Praktische impact

Voor appellant betekent dit dat de vreemdelingenbewaring rechtmatig wordt geacht en dat hij geen proceskosten vergoed krijgt; zijn rechtspositie verbetert niet door dit hoger beroep.

Onderwerp-impact

In vreemdelingenrechtelijke bewaringszaken bevestigt deze uitspraak dat de verkorte motiveringsroute van art. 91 lid 2 Vw 2000 ook na het Remling-arrest van het HvJ onverkort van toepassing blijft zolang geen Unierechtelijke uitlegvragen aan de orde zijn.

Samenvatting

In deze zaak stelde een vreemdeling hoger beroep in bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State tegen de uitspraak van de rechtbank, die zijn vreemdelingenbewaring rechtmatig had geoordeeld. De appellant werd bijgestaan door mr. M. Rasul, advocaat in Assen. De centrale juridische vraag was of de bewaring al dan niet onrechtmatig moest worden geacht en of de rechtbank op juiste gronden tot haar oordeel was gekomen. De Afdeling bevestigt de uitspraak van de rechtbank en verklaart het hoger beroep ongegrond. Zij past daarbij de verkorte motiveringsregel van artikel 91 lid 2 van de Vreemdelingenwet 2000 toe. Op grond van deze bepaling hoeft de Afdeling haar oordeel niet verder te motiveren wanneer het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden. Aan die voorwaarde is in deze zaak voldaan. Daarnaast overweegt de Afdeling expliciet dat er evenmin vragen spelen over de uitleg of geldigheid van een bepaling van Unierecht. Zij verwijst hierbij naar het arrest van het Hof van Justitie van 24 maart 2026 in de zaak Remling (ECLI:EU:C:2026:243), waaruit volgt onder welke omstandigheden een nadere motivering vereist zou zijn in het licht van het Unierecht. Nu die omstandigheden zich hier niet voordoen, volstaat de verkorte afdoening. Ambtshalve ziet de Afdeling ook geen aanleiding om de bewaring onrechtmatig te achten. De minister wordt niet veroordeeld tot vergoeding van proceskosten. De uitspraak is van beperkte juridische betekenis buiten de specifieke zaak, maar bevestigt de bestendigheid van de Nederlandse bewaringspraktijk en de toepasselijkheid van de verkorte motiveringsroute na het Remling-arrest.

Bron: Rechtspraak.nl Open Data· Geanalyseerd op 27 september 2026 met claude-sonnet-4-6
Originele uitspraak

Meer Bestuursrecht

Hoge Raad·13 nov 2026
Bestuursrecht
Socialezekerheidsrecht
Overheid
Zorg
ECLI:NL:HR:2026:1902

Hoge Raad: termijnoverschrijding Wvggz geen automatische EVRM-schending

72/100Bekijk
Raad van State·11 nov 2026
Bestuursrecht
Bestuursprocesrecht
Overheid
Vergunningen
ECLI:NL:RVS:2026:6667

Termijnoverschrijding bezwaar niet verschoonbaar ondanks adresverwarring

28/100Bekijk
Raad van State·11 nov 2026
Bestuursrecht
Bestuursprocesrecht
Overheid
Handhaving
ECLI:NL:RVS:2026:6559

Hoger beroep niet-ontvankelijk wegens misbruik procesrecht

22/100Bekijk
Raad van State·11 nov 2026
Bestuursrecht
Bestuursprocesrecht
Schadevergoeding
Vastgoed
ECLI:NL:RVS:2026:6655

Planschade toegewezen na vervallen detailhandelsbestemming eerste verdieping

38/100Bekijk
Alle uitspraken in dit rechtsgebied

Onderwerpen