Overdracht asielzoeker opgeschort in afwachting hoger beroep

Samenvatting

In deze zaak heeft een asielzoeker de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State verzocht om een voorlopige voorziening te treffen. Het verzoek hield in dat hij niet zou worden overgedragen aan een andere staat — vermoedelijk in het kader van de Dublin-verordening — totdat op zijn hoger beroep zou zijn beslist, en dat hij gedurende die periode recht zou hebben op opvang en verstrekkingen. De voorzieningenrechter heeft het verzoek ingewilligd. Op grond van de vaste rechtspraak van de Afdeling, zoals neergelegd in de uitspraak van 20 februari 2019 (ECLI:NL:RVS:2019:457), wordt in dit type zaken standaard een schorsende voorlopige voorziening getroffen. De minister van Asiel en Migratie is veroordeeld tot vergoeding van de proceskosten van verzoeker tot een bedrag van € 934,00, volledig toe te rekenen aan beroepsmatig verleende rechtsbijstand. De uitspraak is uitdrukkelijk een voorlopige maatregel: zij schort de overdracht op in afwachting van de uitkomst van de lopende hoger beroepsprocedure. Over de rechtmatigheid van het overdrachtsbesluit zelf wordt in deze uitspraak geen oordeel gegeven; dat is voorbehouden aan de behandeling van het hoger beroep ten gronde. Praktisch gezien betekent dit dat verzoeker voorlopig in Nederland kan verblijven en aanspraak kan maken op opvang en verstrekkingen. Juridisch gezien voegt de uitspraak weinig nieuws toe aan het bestaande recht: zij bevestigt de staande Afdelingspraktijk van automatische schorsing bij dreigende overdracht in hoger beroepzaken. De maatschappelijke impact is beperkt tot de individuele situatie van verzoeker, al onderstreept de uitspraak het belang van effectieve rechtsbescherming in het vreemdelingenrecht.