Raad van State onbevoegd: appelverbod verzetsuitspraak staat in de weg
ECLI:NL:RVS:2026:4007, Raad van State, 15-07-2026, 202504996/1/A2
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)[appellant] heeft hoger beroep ingesteld tegen de uitspraak van de rechtbank van 5 augustus 2025, waarbij het door hem gedane verzet tegen de uitspraak van de rechtbank van 9 januari 2025 ongegrond is verklaard. De uitspraak van de rechtbank van 26 november 2024 op het door [appellant] gedane verzet is een uitspraak van de rechtbank als bedoeld in artikel 8:55, zevende lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). Hiertegen kan, gelet op artikel 8:104, tweede lid, aanhef en onder c, van de Awb, geen hoger beroep worden ingesteld. Dit is het zogeheten appelverbod. Er kan alleen aan deze bepaling voorbij worden gegaan wanneer er sprake is van zodanige schending van beginselen van goede procesorde, dan wel fundamentele rechtsbeginselen, dat moet worden geoordeeld dat er geen eerlijk proces heeft plaatsgevonden. [appellant] betoogt dat een dergelijke situatie aan de orde is. Hij voert daartoe aan dat de rechtbank fundamentele procedurele voorschriften en waarborgen heeft geschonden. Zo heeft zowel hij als zijn gemachtigde geen uitnodiging ontvangen voor de zitting, heeft hij geen toegang gehad tot het procesdossier en was de rechter ogenschijnlijk partijdig, gelet op zijn nevenfunctie.
Kern van de zaak
Appellant stelde hoger beroep in bij de Raad van State tegen een verzetsuitspraak van de rechtbank. Hij voerde aan dat fundamentele rechtsbeginselen waren geschonden: geen uitnodiging ontvangen, geen toegang tot het dossier en een ogenschijnlijk partijdige rechter. Het college was de wederpartij in de onderliggende bestuursrechtelijke procedure.
Beslissing van de rechter
De Raad van State verklaart zich onbevoegd om van het hoger beroep kennis te nemen. Het appelverbod van artikel 8:104 lid 2 aanhef en onder c Awb staat in de weg aan hoger beroep tegen verzetsuitspraken, en de aangevoerde gronden leveren geen zodanige schending van fundamentele rechtsbeginselen op dat doorbreking van dit appelverbod gerechtvaardigd is.
Impactscore
LaagDe uitspraak past volledig binnen de gevestigde jurisprudentie over het appelverbod bij verzetsuitspraken en voegt geen nieuwe rechtsnormen toe; de praktische betekenis is beperkt tot bevestiging van bestaand recht.
Belangrijkste punten
- 1Artikel 8:104 lid 2 aanhef en onder c Awb bevat een absoluut appelverbod tegen uitspraken op verzet ex artikel 8:55 lid 7 Awb.
- 2Doorbreking van het appelverbod is slechts mogelijk bij schending van beginselen van goede procesorde of fundamentele rechtsbeginselen die leiden tot een oneerlijk proces.
- 3De rechtbank heeft de uitnodiging voor de zitting conform artikelen 8:37 en 8:38 Awb verstuurd (aangetekend en vervolgens regulier post); enkele ontkenning van ontvangst is onvoldoende voor doorbreking.
- 4Het procesdossier is tijdig aan de advocaat van appellant verstrekt nadat deze zich had gesteld; er zijn geen aanknopingspunten dat dit bericht de advocaat niet heeft bereikt.
- 5De aangevoerde nevenfunctie van de rechter is niet nader onderbouwd en levert geen grond op voor doorbreking van het appelverbod.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de vaste lijn dat het appelverbod tegen verzetsuitspraken slechts in uitzonderlijke gevallen kan worden doorbroken, en dat algemene klachten over niet-ontvangen post of vermeende partijdigheid zonder concrete onderbouwing daarvoor onvoldoende zijn.
Praktische impact
Appellanten die een verzetsuitspraak willen aanvechten kunnen niet volstaan met een blote ontkenning van proceshandelingen; zij moeten concrete en aantoonbare schendingen van fundamentele rechtsbeginselen stellen om het appelverbod te doorbreken.
Onderwerp-impact
In overheidsrechtelijke procedures worden de grenzen van het appelverbod bij verzet opnieuw bevestigd, wat de finaliteit van verzetsuitspraken versterkt en lichtvaardig hoger beroep ontmoedigt.
Samenvatting
In deze zaak had appellant hoger beroep ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State tegen een verzetsuitspraak van de rechtbank van 26 november 2024. De centrale juridische vraag was of de Afdeling bevoegd was dit hoger beroep te behandelen, dan wel of het wettelijke appelverbod van artikel 8:104 lid 2 aanhef en onder c van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) aan kennisneming in de weg stond. Appellant betoogde dat het appelverbod doorbroken diende te worden wegens schending van fundamentele rechtsbeginselen. Concreet stelde hij dat hij en zijn gemachtigde geen uitnodiging voor de zitting hadden ontvangen, dat hij geen toegang had gehad tot het procesdossier en dat de behandelend rechter ogenschijnlijk partijdig was vanwege een nevenfunctie. De Afdeling verwierp alle drie de gronden. Ten aanzien van de uitnodiging stelde de Afdeling vast dat de rechtbank conform de artikelen 8:37 en 8:38 Awb had gehandeld door de uitnodiging eerst aangetekend te verzenden en, na onbestelbare retournering, nogmaals per reguliere post. Omdat er op dat moment nog geen gemachtigde was gesteld, was de uitnodiging terecht aan appellant persoonlijk gericht. De enkele ontkenning van ontvangst is onvoldoende om te concluderen tot een fundamentele schending. Ten aanzien van het procesdossier bleek uit de stukken dat de rechtbank het dossier op 15 mei 2025 aan de advocaat had verstrekt, drie dagen nadat deze zich had gesteld. Er waren geen aanknopingspunten dat dit de advocaat niet had bereikt. De gestelde partijdigheid van de rechter werd niet nader onderbouwd. De Afdeling concludeert dat geen sprake is van omstandigheden die doorbreking van het appelverbod rechtvaardigen en verklaart zich onbevoegd om van het hoger beroep kennis te nemen. De uitspraak bevestigt daarmee de strenge maatstaf voor doorbreking van het appelverbod in verzetzaken.