JurispRadar
ECLI:NL:RVS:2026:3812Hoog62/100

RvS: Armeens gezin krijgt artikel 8 EVRM-toets ondanks afwijzing Afsluitingsregeling

ECLI:NL:RVS:2026:3812, Raad van State, 01-07-2026, 202500252/1/V1

Raad van StateUitspraak: 1 juli 2026Publicatie: 1 juli 2026
Procedure:Hoger beroep
Zaaknummer:202500252/1/V1
Bestuursrecht
Bestuursprocesrecht
Vreemdelingenrecht
Mensenrechten
Overheid
Vergunningen
Artikel 8 Evrm
Vreemdelingenrecht
Langdurig Verblijvende Kinderen
Afsluitingsregeling

Inhoudsindicatie

(officieel, Rechtspraak.nl)

Bij besluit van 11 oktober 2019 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een aanvraag van betrokkenen om hun een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen. Betrokkenen zijn een vader en moeder en hun drie kinderen met de Armeense nationaliteit. De hoofdpersoon en haar zusje zijn geboren op [geboortedatum] 2003 en [geboortedatum] 2004 in Armenië. In 2014 zijn zij samen met hun ouders naar Nederland gekomen. In Nederland is op 4 april 2018 hun broertje geboren. In 2014, 2016 en 2017 hebben betrokkenen asielaanvragen ingediend die niet hebben geleid tot de door hen beoogde verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd. De minister heeft de vader van 9 september 2015 tot 30 oktober 2015 uitstel van vertrek verleend krachtens artikel 64 van de Vw 2000. In 2016 en 2018 heeft de vader opvolgende aanvragen ingediend voor uitstel van vertrek die niet hebben geleid tot dat door hem beoogde uitstel. De moeder heeft in 2015 tevergeefs verzocht om uitstel van vertrek.

Kern van de zaak

Een Armeens gezin (ouders en drie kinderen) verblijft sinds 2014 in Nederland. Meerdere asielaanvragen en verzoeken om uitstel van vertrek zijn afgewezen. Een aanvraag op grond van de Afsluitingsregeling langdurig verblijvende kinderen werd eveneens afgewezen. De centrale vraag is of de minister desondanks een verblijfsvergunning moet verlenen op grond van artikel 8 EVRM (recht op privéleven).

Beslissing van de rechter

De uitspraak betreft de vraag of artikel 8 EVRM de minister verplicht een verblijfsvergunning te verlenen, ondanks rechtmatige afwijzing op grond van de Afsluitingsregeling en artikel 4:84 Awb. De Afdeling toetst de door de rechtbank gemaakte belangenafweging in het kader van artikel 8 EVRM; de definitieve beslissing is uit de beschikbare tekst niet volledig af te leiden.

62van 100

Impactscore

Hoog

De zaak wordt door de Raad van State gelijktijdig behandeld met verwante zaken en adresseert een structurele rechtsvraag over de verhouding tussen nationaal vreemdelingenbeleid en artikel 8 EVRM bij langdurig verblijvende kinderen, wat de uitspraak boven een individueel geval uittilt.

Belangrijkste punten

  • 1Het gezin verblijft al meer dan tien jaar in Nederland; de kinderen zijn grotendeels hier opgegroeid.
  • 2De minister heeft terecht vastgesteld dat niet aan de voorwaarden van de Afsluitingsregeling is voldaan en heeft deugdelijk gemotiveerd waarom geen beleidsafwijking via artikel 4:84 Awb gerechtvaardigd is.
  • 3De centrale juridische vraag is of artikel 8 EVRM (privéleven) toch verplicht tot verlening van een verblijfsvergunning, los van het nationale beleid.
  • 4De Afdeling behandelt de zaak gelijktijdig met twee verwante zaken, wat duidt op een bredere rechtsvraag over langdurig verblijvende kinderen.
  • 5Het in Nederland geboren broertje (geboren 2018) is betrokken als gezinslid bij de aanvraag van de hoofdpersoon.

Impactanalyse

Juridische impact

De uitspraak verduidelijkt de verhouding tussen nationaal vreemdelingenbeleid (Afsluitingsregeling, artikel 4:84 Awb) en de rechtstreekse werking van artikel 8 EVRM bij langdurig verblijvende kinderen. De gelijktijdige behandeling met verwante zaken suggereert dat de Afdeling een richtinggevend kader wil formuleren.

Praktische impact

Voor het Armeense gezin bepaalt de uitspraak of zij ondanks alle eerdere afwijzingen alsnog een verblijfsrecht kunnen ontlenen aan artikel 8 EVRM. Voor vergelijkbare gezinnen in een 'post-Afsluitingsregeling'-situatie biedt de uitspraak inzicht in de resterende mogelijkheden via het EVRM.

Onderwerp-impact

De uitspraak raakt direct aan de positie van langdurig in Nederland verblijvende kinderen wier belangen moeten worden meegewogen bij verblijfsrechtelijke beslissingen, en geeft richting aan de beoordeling van EVRM-claims in het vreemdelingenrecht.

Samenvatting

Een Armeens gezin — bestaande uit twee ouders en drie kinderen — verblijft sinds 2014 in Nederland. De twee oudste kinderen zijn in Armenië geboren in 2003 en 2004 en kwamen als minderjarigen mee naar Nederland; een derde kind werd in 2018 in Nederland geboren. In de loop der jaren zijn meerdere asielaanvragen ingediend, evenals verzoeken om uitstel van vertrek op medische gronden, die alle zijn afgewezen. In februari 2019 diende de hoofdpersoon (dan 16 jaar oud) een aanvraag in op grond van de Afsluitingsregeling langdurig verblijvende kinderen, mede namens haar gezinsleden. Ook die aanvraag werd afgewezen, en de afwijzing werd in bezwaar gehandhaafd. De minister heeft vastgesteld dat betrokkenen niet voldoen aan de vereisten van de Afsluitingsregeling en heeft deugdelijk gemotiveerd waarom geen aanleiding bestaat voor beleidsafwijking op grond van artikel 4:84 van de Awb. De centrale juridische vraag die de Raad van State moet beantwoorden, is of de minister desondanks op grond van artikel 8 EVRM — het recht op eerbiediging van het privéleven — verplicht is een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd te verlenen, gelet op het langdurige verblijf en de worteling van de kinderen in Nederland. De zaak wordt gelijktijdig behandeld met twee vergelijkbare zaken, wat erop wijst dat de Afdeling een breder kader wil vaststellen voor situaties waarin het nationale vreemdelingenbeleid is uitgeput maar een EVRM-claim resteert. De uitkomst van deze toetsing is bepalend voor de vraag in hoeverre artikel 8 EVRM als zelfstandige grondslag kan dienen voor verblijfsrecht wanneer nationaal beleid geen soelaas biedt. Vanwege de beperkte beschikbaarheid van de volledige uitspraaktekst kan de definitieve beslissing van de Afdeling niet met zekerheid worden vastgesteld.

Bron: Rechtspraak.nl Open Data· Geanalyseerd op 22 september 2026 met claude-sonnet-4-6
Originele uitspraak

Meer Bestuursrecht

Hoge Raad·13 nov 2026
Bestuursrecht
Socialezekerheidsrecht
Overheid
Zorg
ECLI:NL:HR:2026:1902

Hoge Raad: termijnoverschrijding Wvggz geen automatische EVRM-schending

72/100Bekijk
Rechtbank Den Haag·12 nov 2026
Bestuursrecht
Vreemdelingenrecht
Overheid
Zorg
ECLI:NL:RBDHA:2026:33797

Verblijfsvergunning 85-jarige Marokkaanse moeder ten onrechte geweigerd

32/100Bekijk
Raad van State·11 nov 2026
Bestuursrecht
Bestuursprocesrecht
Overheid
Vergunningen
ECLI:NL:RVS:2026:6667

Termijnoverschrijding bezwaar niet verschoonbaar ondanks adresverwarring

28/100Bekijk
Raad van State·11 nov 2026
Bestuursrecht
Bestuursprocesrecht
Schadevergoeding
Vastgoed
ECLI:NL:RVS:2026:6655

Planschade toegewezen na vervallen detailhandelsbestemming eerste verdieping

38/100Bekijk
Alle uitspraken in dit rechtsgebied