Vader verliest hoger beroep tegen naamswijziging meerderjarige dochter
ECLI:NL:RVS:2026:3807, Raad van State, 01-07-2026, 202503347/1/A3
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Bij besluit van 29 november 2023 heeft de minister voor Rechtsbescherming de aanvraag van [dochter] om haar geslachtsnaam te wijzigen in [naam moeder], de geslachtsnaam van haar [moeder], toegewezen. [dochter] heeft op 10 oktober 2023, toen zij al meerderjarig was, de minister verzocht om haar geslachtsnaam te wijzigen van [achternaam appellant] naar de naam van haar moeder. Ze wordt namelijk dagelijks geconfronteerd met haar verleden door haar achternaam. [dochter] heeft in haar verzoek toegelicht dat zij in haar jeugd trauma’s heeft opgelopen door met name de rol van de vader in het gezin. De minister heeft het verzoek van [dochter] toegewezen. [appellant] is het hier niet mee eens. De minister heeft in bezwaar de geslachtsnaamwijziging van [dochter] in stand gelaten. [appellant] betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat de minister het verzoek van [dochter] terecht heeft ingewilligd. Hij voert hiertoe aan dat de rechtbank niet heeft onderkend dat er aanknopingspunten zouden zijn om te twijfelen aan de handelingsbekwaamheid van [dochter].
Kern van de zaak
Een meerderjarige vrouw verzocht om wijziging van haar geslachtsnaam vanwege jeugdtrauma's gerelateerd aan haar vader. De minister wees dit verzoek toe. De vader tekende bezwaar en beroep aan, stellende dat zijn dochter handelingsonbekwaam zou zijn door een autistische stoornis (MCDD) en dat sprake was van ouderverstoting.
Beslissing van de rechter
De Raad van State verwerpt het hoger beroep van de vader; de geslachtsnaamwijziging van de meerderjarige dochter blijft in stand. Doorslaggevend is dat de dochter meerderjarig en handelingsbekwaam is, en dat de door de vader aangedragen gronden — waaronder de MCDD-diagnose en vrees voor toekomstig berouw — onvoldoende zijn om aan haar wilsbekwaamheid te twijfelen of het verzoek te weigeren.
Impactscore
LaagDe uitspraak past bestaande rechtspraak toe en stelt geen nieuwe rechtsnormen; de casus is sterk feitelijk van aard en heeft beperkte precedentwerking buiten individuele naamswijzigingszaken.
Belangrijkste punten
- 1Meerderjarige heeft zelfstandig recht op geslachtsnaamwijziging; ouderlijke instemming is niet vereist.
- 2MCDD-diagnose leidt niet automatisch tot handelingsonbekwaamheid; vader toonde dit onvoldoende aan.
- 3Stelling van ouderverstoting is geen erkende weigeringsgrond bij naamswijzigingsverzoeken van meerderjarigen.
- 4Toekomstig berouw of voorspelde identiteitsbreuk zijn geen gronden voor afwijzing van een wettelijk toegelaten verzoek.
- 5Psychische schade van de vader (verdriet, verlies, machteloosheid) vormt geen grond om het verzoek van de dochter te blokkeren.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt dat meerderjarigen een ruime autonomie genieten bij geslachtsnaamwijziging en dat derden — inclusief ouders — deze keuze niet kunnen blokkeren via subjectieve gronden als ouderverstoting of speculatief toekomstig berouw.
Praktische impact
Vaders en moeders die het niet eens zijn met de naamswijziging van hun meerderjarige kind, kunnen dit juridisch vrijwel niet tegenhouden; de drempel voor het aantonen van handelingsonbekwaamheid ligt hoog.
Onderwerp-impact
Binnen het personen- en familierecht verduidelijkt deze uitspraak dat de bescherming van de persoonlijke autonomie van meerderjarigen zwaarder weegt dan de belangen of gevoelens van een ouder bij naamswijzigingen.
Samenvatting
Deze zaak draait om het verzoek van een meerderjarige vrouw om haar geslachtsnaam te wijzigen van die van haar vader naar die van haar moeder. Zij onderbouwde dit verzoek met de jeugdtrauma's die zij had opgelopen door de rol van haar vader in het gezin, waarbij haar achternaam haar dagelijks confronteert met dat verleden. De minister willigde het verzoek in en handhaafde dit besluit in bezwaar. De vader stelde hoger beroep in bij de Raad van State en voerde aan dat zijn dochter niet handelingsbekwaam zou zijn vanwege een vastgestelde autistische stoornis (MCDD), dat het verzoek een uiting van ouderverstoting was, en dat de minister dit had moeten meewegen. Daarnaast vreesde hij een onomkeerbare identiteitsbreuk en stelde hij psychische schade te lijden door het besluit. De Raad van State verwerpt alle beroepsgronden. De dochter is meerderjarig en er is geen rechtsregel die vereist dat een ouder instemt met een dergelijke naamswijziging. De vader heeft niet aangetoond dat de MCDD-diagnose leidt tot een gebrek aan handelingsbekwaamheid; een psychiatrische diagnose impliceert dit niet automatisch. Het concept van ouderverstoting is geen wettelijke weigeringsgrond, en speculaties over toekomstig berouw of een identiteitsbreuk bieden evenmin een juridische basis voor afwijzing. De persoonlijke schade die de vader stelt te ondervinden — verdriet, machteloosheid en verlies — raakt zijn eigen beleving, maar vormt geen grond om het zelfbeschikkingsrecht van zijn meerderjarige dochter in te perken. De uitspraak bevestigt de ruime autonomie van meerderjarigen in het personen- en familierecht en stelt hoge eisen aan het bewijs van handelingsonbekwaamheid.