JurispRadar
ECLI:NL:RVS:2026:3647Laag18/100

Hoger beroep vreemdelingenbewaring ongegrond verklaard door RvS

ECLI:NL:RVS:2026:3647, Raad van State, 26-06-2026, BRS.26.002999

Raad van StateUitspraak: 26 juni 2026Publicatie: 24 juni 2026
Procedure:Hoger beroep
Zaaknummer:BRS.26.002999
Bestuursrecht
Bestuursprocesrecht
Vreemdelingenrecht
Overheid
Handhaving
Vreemdelingenbewaring
Verkorte Afdoening
Artikel 91 Vw2000
Hoger Beroep Ongegrond
Remling Arrest

Inhoudsindicatie

(officieel, Rechtspraak.nl)

Bij besluit van 20 mei 2026 heeft de minister van Asiel en Migratie appellant in bewaring gesteld.

Kern van de zaak

Een vreemdeling heeft hoger beroep ingesteld tegen een rechterlijke uitspraak die zijn bewaring rechtmatig achtte. De appellant, bijgestaan door mr. F. Boone, betwistte de rechtmatigheid van de maatregel van bewaring opgelegd door de minister.

Beslissing van de rechter

Het hoger beroep is ongegrond verklaard en de uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd. De Afdeling overneemt de motivering van de rechtbank en stelt ambtshalve geen reden te zien om de bewaring onrechtmatig te achten; het hogerberoepschrift bevat geen vragen die in het belang van de rechtseenheid, rechtsontwikkeling of rechtsbescherming beantwoord moeten worden.

18van 100

Impactscore

Laag

Het betreft een routinematige toepassing van artikel 91 lid 2 Vw 2000 in een individuele bewaringszaak zonder nieuwe rechtsvragen; de uitkomst is zaakspecifiek en heeft beperkte precedentwerking.

Belangrijkste punten

  • 1De Afdeling past de verkorte afdoeningsgrond van artikel 91 lid 2 Vw 2000 toe: geen motiveringsplicht bij afwezigheid van relevante rechtsvragen.
  • 2Er zijn geen vragen over uitleg of geldigheid van Unierecht, conform het Remling-arrest (HvJ EU 24 maart 2026, ECLI:EU:C:2026:243).
  • 3De Afdeling neemt de motivering van de rechtbank integraal over zonder eigen inhoudelijke beoordeling.
  • 4Ambtshalve toetsing van de rechtmatigheid van de bewaring levert geen grond op voor onrechtmatigheid.
  • 5De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden.

Impactanalyse

Juridische impact

De uitspraak bevestigt de standaardtoepassing van artikel 91 lid 2 Vw 2000 en sluit aan bij het recente Remling-arrest over de voorwaarden voor verkorte afdoening in vreemdelingenzaken met een Unierechtelijke dimensie.

Praktische impact

De vreemdeling blijft in bewaring en ontvangt geen schadevergoeding noch proceskostenvergoeding; de bewaring wordt als rechtmatig aangemerkt.

Onderwerp-impact

In vreemdelingenbewaring blijft de lat voor een geslaagd hoger beroep hoog: zonder nieuwe rechtsvragen of Unierechtelijke interpretatiekwesties volstaat een verkorte motivering door de RvS.

Samenvatting

In deze vreemdelingrechtelijke zaak heeft de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State op 26 juni 2026 het hoger beroep ongegrond verklaard en de uitspraak van de rechtbank bevestigd. De appellant, bijgestaan door mr. F. Boone, had hoger beroep ingesteld tegen een rechterlijke uitspraak die de aan hem opgelegde maatregel van bewaring rechtmatig had bevonden. De centrale juridische vraag was of de bewaring al dan niet rechtmatig was en of er voldoende gronden waren om tot vernietiging van de eerste uitspraak over te gaan. De Afdeling stelde vast dat het hogerberoepschrift geen vragen bevatte die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moesten worden, zodat artikel 91 lid 2 van de Vreemdelingenwet 2000 van toepassing was. Dit artikel maakt het mogelijk het hoger beroep met een verkorte motivering af te doen. Tevens constateerde de Afdeling dat er geen vragen lagen over de uitleg of de geldigheid van een bepaling van Unierecht, overeenkomstig de vereisten die het Hof van Justitie heeft geformuleerd in het Remling-arrest van 24 maart 2026 (ECLI:EU:C:2026:243). De motivering van de rechtbank – opgenomen onder overwegingen 1.1 en 1.2 van haar uitspraak – werd integraal overgenomen. Ambtshalve zag de Afdeling evenmin aanleiding om de bewaring onrechtmatig te achten. De minister werd niet veroordeeld tot vergoeding van proceskosten. Deze uitspraak illustreert de bestendige praktijk van de Raad van State om vreemdelingenbewaringszaken die geen principiële of Unierechtelijke vragen opwerpen, via de vereenvoudigde procedure van artikel 91 lid 2 Vw 2000 af te doen, conform de koers die is uitgezet na het Remling-arrest.

Bron: Rechtspraak.nl Open Data· Geanalyseerd op 27 september 2026 met claude-sonnet-4-6
Originele uitspraak

Meer Bestuursrecht

Hoge Raad·13 nov 2026
Bestuursrecht
Socialezekerheidsrecht
Overheid
Zorg
ECLI:NL:HR:2026:1902

Hoge Raad: termijnoverschrijding Wvggz geen automatische EVRM-schending

72/100Bekijk
Rechtbank Den Haag·12 nov 2026
Bestuursrecht
Vreemdelingenrecht
Overheid
Zorg
ECLI:NL:RBDHA:2026:33797

Verblijfsvergunning 85-jarige Marokkaanse moeder ten onrechte geweigerd

32/100Bekijk
Raad van State·11 nov 2026
Bestuursrecht
Bestuursprocesrecht
Overheid
Vergunningen
ECLI:NL:RVS:2026:6667

Termijnoverschrijding bezwaar niet verschoonbaar ondanks adresverwarring

28/100Bekijk
Raad van State·11 nov 2026
Bestuursrecht
Bestuursprocesrecht
Schadevergoeding
Vastgoed
ECLI:NL:RVS:2026:6655

Planschade toegewezen na vervallen detailhandelsbestemming eerste verdieping

38/100Bekijk
Alle uitspraken in dit rechtsgebied