Verblijfsvergunning oma vernietigd wegens gebrekkige belangenafweging artikel 8 EVRM
ECLI:NL:RBDHA:2026:33236, Rechtbank Den Haag, 11-11-2026, NL25.57136
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)beroep, belangenafweging 8 EVRM, gegrond
Kern van de zaak
Een vrouw (eiseres/oma) procedeert tegen een afwijzing van haar verblijfsvergunning in Nederland. De minister had onvoldoende gemotiveerd waarom het economisch belang van de staat in het geding was, ondanks dat haar dochter voldoende inkomen heeft. De rechtbank had eerder al een opdracht tot heroverweging gegeven, maar het nieuwe besluit schoot opnieuw tekort.
Beslissing van de rechter
Het beroep is gegrond verklaard en het bestreden besluit van 24 oktober 2025 is vernietigd. De doorslaggevende reden is dat de minister wederom niet deugdelijk heeft gemotiveerd waarom het economisch belang van de staat in het geding is, en daarmee niet de vereiste 'fair balance' heeft aangetoond tussen de belangen van eiseres (familieleven met kleinkinderen, privéleven) en de belangen van de Nederlandse Staat onder artikel 8 EVRM.
Impactscore
LaagDe uitspraak past binnen een bestaande lijn van rechtspraak over motiveringsplichten bij artikel 8 EVRM-afwegingen in vreemdelingenzaken en stelt geen nieuwe rechtsregel; de impact is voornamelijk individueel en casuïstisch van aard.
Belangrijkste punten
- 1De rechtbank toetst of de belangenafweging in het kader van artikel 8 EVRM (familieleven én privéleven) een 'fair balance' oplevert tussen eiseres en de Nederlandse Staat.
- 2De minister had eerder al opdracht gekregen om het economisch belang van de staat deugdelijk te motiveren, maar is daar in het nieuwe besluit opnieuw niet in geslaagd.
- 3De minister moet bij de belangenafweging rekening houden met de feitelijke situatie van eiseres én de mate van waarschijnlijkheid dat bepaalde lasten (huisvesting, openbare kas, toeslagen, zorg) zich daadwerkelijk voordoen.
- 4Het feit dat de dochter een eigen inkomen heeft om het levensonderhoud van haar gezin én eiseres te bekostigen, weegt positief mee maar is door de minister onvoldoende betrokken in de afweging.
- 5De minister wordt opgedragen binnen acht weken een nieuw besluit te nemen en wordt veroordeeld in de proceskosten van € 1.868,00.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt dat bij afwijzing van een verblijfsvergunning op grond van economisch belang een concrete en op de individuele situatie toegespitste motivering vereist is; abstracte verwijzingen naar staatbelangen volstaan niet onder artikel 8 EVRM. Dit sluit aan bij bestaande Afdelingsrechtspraak over de zwaarte van de motiveringsplicht bij familieleven.
Praktische impact
Eiseres heeft nog steeds geen verblijfsvergunning, maar de minister moet opnieuw beslissen met inachtneming van de uitspraak; eiseres ontvangt bovendien een proceskostenvergoeding van € 1.868,00.
Onderwerp-impact
In vreemdelingenzaken waarbij gezinsleden van in Nederland wonende burgers een verblijfsvergunning aanvragen, moeten bestuursorganen aantoonbaar maatwerk leveren in de economische onderbouwing van afwijzingen.
Samenvatting
Deze zaak betreft een vrouw (oma) die in Nederland wil verblijven vanwege haar familieleven met haar kleinkinderen en haar privéleven, en die strijdt tegen een afwijzing van haar verblijfsvergunning door de minister van Justitie en Veiligheid. De centrale juridische vraag is of de minister bij de afwijzing een rechtsgeldige belangenafweging heeft gemaakt die voldoet aan de vereisten van artikel 8 EVRM, meer in het bijzonder of er sprake is van een 'fair balance' tussen de belangen van eiseres en de belangen van de Nederlandse Staat. De rechtbank Den Haag had in een eerdere uitspraak van 18 juli 2025 reeds vastgesteld dat de minister onvoldoende had gemotiveerd waarom het economisch belang van de staat in het geding was. De minister had daarbij onvoldoende rekening gehouden met de feitelijke situatie van eiseres en had nagelaten te beoordelen hoe waarschijnlijk het is dat eiseres daadwerkelijk een beroep zou doen op de woningmarkt, de openbare kas, toeslagen of de zorg. De dochter van eiseres beschikt over een eigen inkomen waarmee zij haar gezin én haar moeder kan onderhouden, wat een positief element vormt dat bij de afweging betrokken moet worden. In het nieuwe bestreden besluit van 24 oktober 2025 heeft de minister weliswaar aandacht besteed aan het economisch belang, maar is wederom tekortgeschoten in de vereiste, op de individuele situatie toegespitste motivering. De rechtbank verklaart het beroep gegrond, vernietigt het bestreden besluit en draagt de minister op om binnen acht weken een nieuw besluit te nemen met inachtneming van de uitspraak. De minister wordt tevens veroordeeld in de proceskosten van eiseres tot een bedrag van € 1.868,00. De zaak illustreert dat rechterlijke opdrachten tot heroverweging strikt worden gecontroleerd op naleving.