Beroep gegrond wegens niet tijdig beslissen op nareis-mvv
ECLI:NL:RBDHA:2026:33204, Rechtbank Den Haag, 27-10-2026, NL26.47876
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)VK, beroep niet tijdig, verzoek van verweerder om nadere beslistermijn pas in te laten gaan nadat de Afdeling een richtinggevende uitspraak heeft gedaan over de vraag of de Wet invoering tweestatusstelsel ook van toepassing is op de nareisaanvragen die zijn ingediend vóór inwerkingtreding van deze wet. Naar het oordeel van de rechtbank komt dit verzoek in wezen overeen met een verzoek om aanhouding van het beroep voor onbepaalde tijd, nu nogniet vaststaat wanneer de Afdeling de hiervoor bedoelde uitspraak zal doen. Dit is in strijd met artikel 8:55b, eerste lid, van de Awb. Verzoek afgewezen. Beroep gegrond.
Kern van de zaak
Een vreemdeling diende op 17 februari 2025 een mvv-aanvraag in voor nareis. Verweerder (IND) besliste niet binnen de wettelijke beslistermijn. Na ingebrekestelling op 27 januari 2026 bleef een besluit uit, waarop eiser beroep instelde wegens niet tijdig beslissen.
Beslissing van de rechter
Het beroep is gegrond verklaard; de rechtbank vernietigt het fictieve weigeringsbesluit en draagt verweerder op binnen twintig weken alsnog te beslissen, op straffe van een dwangsom van € 50 per dag met een maximum van € 15.000. Doorslaggevend is dat verweerder na een geldige ingebrekestelling verzuimde tijdig te beslissen op de mvv-aanvraag.
Impactscore
LaagHet betreft een individuele niet-tijdig-beslissenzaak met een routinematige uitkomst; de verwijzing naar de Afdelingsuitspraak over het overgangsrecht heeft enige toegevoegde waarde, maar stelt zelf geen nieuwe rechtsregel.
Belangrijkste punten
- 1De mvv-aanvraag is ingediend op 17 februari 2025, waarop de 90-dagentermijn van art. 2u lid 1 Vw 2000 (oud) van toepassing was, verlengd met drie maanden door verweerder.
- 2De langere beslistermijn van negen maanden (art. 2u lid 4 Vw, geldend vanaf 28 maart 2025) is niet van toepassing, conform RvS 28 november 2025 (ECLI:NL:RVS:2025:5787).
- 3Na het verstrijken van de beslistermijn is op 27 januari 2026 een ingebrekestelling verzonden; verweerder heeft ook daarna niet beslist.
- 4De rechtbank legt een dwangsom op van € 50 per dag bij overschrijding van de hersteltermijn van twintig weken, met een maximum van € 15.000.
- 5Verweerder wordt veroordeeld in de proceskosten van € 467 (1 punt à € 934, wegingsfactor 0,5).
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt dat de per 28 maart 2025 verlengde beslistermijn van negen maanden niet met terugwerkende kracht geldt voor aanvragen ingediend vóór die datum, in lijn met de Afdelingsuitspraak van 28 november 2025. Dit verduidelijkt het overgangsrecht bij de wetswijziging in de Vreemdelingenwet 2000.
Praktische impact
Verweerder (IND) is gehouden binnen twintig weken alsnog een inhoudelijk besluit te nemen op de nareis-aanvraag, bij uitblijven waarvan dwangsommen verbeurd raken. Eiser ontvangt € 467 aan proceskosten vergoed.
Onderwerp-impact
In nareiszaken waarbij de mvv-aanvraag vóór 28 maart 2025 is ingediend, kunnen aanvragers met succes beroep instellen wegens niet tijdig beslissen op basis van de kortere (90-dagen-plus-verlenging) termijn, wat de druk op de IND in lopende zaken vergroot.
Samenvatting
Deze uitspraak van de Rechtbank Den Haag betreft een beroep wegens het niet tijdig nemen van een besluit op een aanvraag voor een machtiging tot voorlopig verblijf (mvv) met als doel nareis. De aanvraag werd ingediend op 17 februari 2025. Op grond van artikel 2u, eerste lid, van de Vreemdelingenwet 2000, zoals dat gold vóór 28 maart 2025, diende verweerder binnen 90 dagen te beslissen. Verweerder verlengde die termijn bij bevestigingsbrief met drie maanden, maar nam ook daarna geen besluit. Op 27 januari 2026 stelde eiser verweerder in gebreke. Nu ook na die ingebrekestelling geen besluit volgde en eiser meer dan twee weken later beroep instelde, was aan alle formele vereisten van artikel 6:12 Awb voldaan. De rechtbank verklaart het beroep gegrond en vernietigt het met een besluit gelijkgestelde niet tijdig beslissen. Verweerder wordt opgedragen binnen twintig weken alsnog een besluit bekend te maken. Bij overschrijding van die termijn verbeurt verweerder een dwangsom van € 50 per dag, met een maximum van € 15.000. Tevens wordt verweerder veroordeeld in de proceskosten van € 467. Een belangrijk punt in de uitspraak is de toepassing van het overgangsrecht. Verweerder had mogelijk kunnen betogen dat de per 28 maart 2025 ingevoerde langere beslistermijn van negen maanden (art. 2u lid 4 Vw 2000) van toepassing is. De rechtbank wijst dit af met verwijzing naar de uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State van 28 november 2025, waaruit volgt dat die ruimere termijn niet geldt voor aanvragen ingediend vóór de inwerkingtreding van de wetswijziging. De uitspraak is daarmee een bevestiging van bestendige lijn in het overgangsrecht, maar stelt zelf geen nieuwe rechtsnorm. De zaak is zonder zitting afgedaan op grond van artikel 8:54 Awb.