Beroep gegrond maar verblijfsaanvraag Ghanese jongvolwassene afgewezen

Samenvatting

In deze zaak bij de Rechtbank Den Haag stond de vraag centraal of de minister de verblijfsaanvraag van een Ghanese jongvolwassene voor verblijf bij zijn moeder in Nederland terecht had afgewezen. De eiser woonde van jongs af aan gescheiden van zijn moeder, die Ghana verliet toen hij ongeveer vijf jaar oud was en zich uiteindelijk in Nederland vestigde. Eiser groeide op bij zijn vader in Ghana, die in 2022 overleed. Na dit overlijden vroeg eiser een verblijfsvergunning aan op grond van gezinshereniging met zijn moeder. De minister wees deze aanvraag af omdat eiser en zijn moeder al lange tijd niet als gezin hadden samengewoond en er geen bijzondere elementen van afhankelijkheid waren die beschermd familie- en gezinsleven in de zin van artikel 8 EVRM zouden kunnen rechtvaardigen. Van eiser werd als meerderjarige verwacht dat hij zichzelf staande kon houden in Ghana, eventueel met hulp van aldaar wonende familieleden. De rechtbank oordeelt dat het beroep gegrond is omdat het bestreden besluit een motiveringsgebrek bevatte en vernietigt dit besluit. Desalniettemin ziet de rechtbank aanleiding om de rechtsgevolgen van het vernietigde besluit in stand te laten. Dit betekent dat de afwijzing van de verblijfsaanvraag materieel overeind blijft: eiser kan geen verblijfsvergunning verkrijgen. De rechtbank toetst aan de hand van het jongvolwassenenbeleid en relevante jurisprudentie van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State en concludeert dat de langdurige feitelijke scheiding en het ontbreken van aantoonbare bijzondere afhankelijkheid de weigering van verblijf rechtvaardigen. Als tegemoetkoming voor de gegrondverklaring wordt het griffierecht van € 194,- aan eiser vergoed. De uitkomst heeft voor eiser ingrijpende gevolgen: hereniging met zijn moeder in Nederland is niet mogelijk, ook niet na het overlijden van zijn vader.