Beroep gegrond wegens niet tijdig beslissen minister
ECLI:NL:RBDHA:2026:31810, Rechtbank Den Haag, 10-09-2026, NL26.43413
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Herhaald beroep niet tijdig beslissen op de aanvraag om een machtiging tot voorlopig verblijf (mvv) voor gezinshereniging nareis asiel + 8 EVRM. Dictum: Gegrond
Kern van de zaak
Een eiser heeft beroep ingesteld bij de Rechtbank Den Haag omdat de minister niet binnen de door de rechtbank eerder (bij uitspraak van 31 december 2025) gestelde termijn een besluit heeft genomen op zijn aanvraag. De minister had ondanks een uitdrukkelijke rechterlijke termijn nog steeds niet beslist.
Beslissing van de rechter
Het beroep is gegrond verklaard: de rechtbank oordeelt dat de minister het met een besluit gelijkgestelde niet tijdig beslissen heeft begaan en draagt hem op binnen twee weken alsnog te beslissen. Als doorslaggevende reden geldt dat de eerder rechterlijk opgelegde beslistermijn onmiskenbaar is verstreken zonder dat een besluit is genomen, en de minister geen verweerschrift heeft ingediend.
Impactscore
LaagHet betreft een routinematige beroepsprocedure wegens niet tijdig beslissen zonder bijzondere rechtsvragen; de uitkomst is volledig in lijn met de standaardtoepassing van afdeling 8.2.4a Awb en bekende aanbevelingen over dwangsommen.
Belangrijkste punten
- 1Ingebrekestelling was niet vereist omdat de bestuursrechter eerder al een uitdrukkelijke en verstreken termijn had gesteld (uitspraak 31 december 2025).
- 2De rechtbank oordeelt het beroep kennelijk gegrond wegens het uitblijven van een besluit binnen die termijn.
- 3Minister krijgt twee weken na verzending van de uitspraak om alsnog een besluit te nemen.
- 4Dwangsom van € 50,- per dag wordt opgelegd bij overschrijding van de beslistermijn, met een maximum van € 15.000,-.
- 5Eiser ontvangt vergoeding van griffierecht (€ 200,-) en proceskosten (€ 467,-).
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de vaste bestuursrechtelijke lijn dat een ingebrekestelling niet vereist is wanneer een rechter eerder al een expliciete, verstreken beslistermijn heeft opgelegd. Dit versterkt de handhavingskracht van rechterlijke termijnopdrachten in beroepsprocedures wegens niet tijdig beslissen.
Praktische impact
De minister is nu gehouden binnen twee weken een besluit te nemen op de aanvraag, op straffe van een dwangsom van maximaal € 15.000,-. De eiser is gevrijwaard van verdere procedurele drempels en ontvangt zijn proceskosten vergoed.
Onderwerp-impact
Deze uitspraak raakt burgers die te maken hebben met trage besluitvorming door de overheid en bevestigt dat rechterlijke termijnopdrachten effectief via dwangsommen worden gehandhaafd.
Samenvatting
Deze zaak betreft een beroep bij de Rechtbank Den Haag wegens het niet tijdig nemen van een besluit door een minister op een aanvraag van eiser. Eerder had de rechtbank bij uitspraak van 31 december 2025 de minister al uitdrukkelijk een termijn opgelegd om op de aanvraag te beslissen. Ondanks het verstrijken van die termijn bleef een besluit uit, waarop eiser opnieuw beroep instelde. De centrale juridische vraag was of het beroep ontvankelijk was zonder dat eiser een ingebrekestelling had verzonden, en of de minister in gebreke was gebleven. De rechtbank oordeelt dat de ingebrekestelling in dit geval niet vereist was, omdat de rechter eerder al een uitdrukkelijke en inmiddels verstreken termijn had gesteld. Dit is een erkende uitzondering op de hoofdregel van artikel 6:12 Awb, die de ingebrekestelling als voorwaarde voor ontvankelijkheid stelt. De rechtbank verklaart het beroep kennelijk gegrond. Nu de minister ook geen verweerschrift heeft ingediend en volstrekt onduidelijk is wanneer hij alsnog zal beslissen, acht de rechtbank een nieuwe beslistermijn van twee weken na verzending van de uitspraak passend. Aan de overschrijding van die termijn wordt een dwangsom verbonden van € 50,- per dag, met een maximum van € 15.000,-, overeenkomstig de toepasselijke aanbeveling. De rechtbank ziet geen aanleiding van dit standaardbedrag af te wijken. Als gevolg van de gegrondverklaring wordt het niet tijdig nemen van het besluit vernietigd, dient de minister binnen twee weken te beslissen, en wordt eiser gecompenseerd met vergoeding van griffierecht (€ 200,-) en proceskosten (€ 467,-). De uitspraak illustreert de effectieve handhaving van rechterlijke beslistermijnen via het dwangsomregime.