MVV-aanvraag vernietigd wegens ondeugdelijke inburgeringstoets
ECLI:NL:RBDHA:2026:31780, Rechtbank Den Haag, 28-10-2026, NL25.33419
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Afwijzing aanvraag voor een mvv omdat eiseres niet voldoet aan het inburgeringsvereiste. Beroep gegrond. De minister heeft de mvv niet mogen weigeren op grond van het inburgeringsvereiste, aangezien de wijze waarop dit vereiste op dit moment is ingekleed niet in overeenstemming is met onder andere de Gezinsherenigingsrichtlijn en het EVRM.
Kern van de zaak
Een Marokkaanse vrouw (geboren 1978) diende een aanvraag in voor een machtiging tot voorlopig verblijf (MVV) bij haar Nederlandse echtgenoot. De minister wees de aanvraag af omdat zij niet aan het inburgeringsvereiste voldeed en geen ontheffing op grond van bijzondere individuele omstandigheden verkreeg. Eiseres betwistte dit besluit en vocht het aan bij de rechtbank.
Beslissing van de rechter
De rechtbank verklaart het beroep gegrond en vernietigt het bestreden besluit; de minister moet binnen zes weken een nieuw besluit nemen. De doorslaggevende reden blijkt uit de overwegingen ten aanzien van het inburgeringsvereiste, hoewel de volledige motivering in de beschikbare tekst is afgebroken; de rechtbank achtte het besluit kennelijk onvoldoende gemotiveerd of anderszins gebrekkig.
Impactscore
LaagHet betreft een individuele eerste-aanleg uitspraak van de Rechtbank Den Haag zonder richtinggevende rechtsvragen; de uitkomst is casuïstisch van aard en heeft beperkte precedentwerking buiten de directe zaak.
Belangrijkste punten
- 1Het beroep is gegrond verklaard en het bestreden besluit is vernietigd op grond van artikel 8:72 Awb.
- 2De minister wordt opgedragen binnen zes weken een nieuw besluit te nemen met inachtneming van de uitspraak.
- 3De aanvraag was afgewezen wegens niet-voldoen aan het inburgeringsvereiste en het ontbreken van bijzondere individuele omstandigheden voor ontheffing.
- 4De rechtbank heeft niet alle gronden beoordeeld; na gegrondverklaring op één grond zijn de overige gronden buiten beschouwing gelaten.
- 5De minister moet griffierecht en proceskosten (€ 1.868,-) aan eiseres vergoeden.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt dat besluiten over MVV-aanvragen waarbij het inburgeringsvereiste centraal staat, een toereikende en draagkrachtige motivering vereisen; een onvoldoende onderbouwde afwijzing kan tot vernietiging leiden. De precieze rechtsregel is op basis van de beschikbare tekst niet volledig te reconstrueren.
Praktische impact
Eiseres en haar Nederlandse echtgenoot verkrijgen een nieuwe kans op heroverweging van de MVV-aanvraag; de minister is gebonden aan de overwegingen van de rechtbank bij het nemen van een nieuw besluit. De wachttijd voor gezinshereniging wordt verlengd door de hernieuwde besluitvorming.
Onderwerp-impact
In gezinsherenigingszaken waarbij het inburgeringsvereiste wordt tegengeworpen aan personen van Marokkaanse nationaliteit, onderstreept deze uitspraak het belang van een zorgvuldige individuele beoordeling en deugdelijke motivering van ontheffingsverzoeken.
Samenvatting
Deze zaak betreft een Marokkaanse vrouw die een machtiging tot voorlopig verblijf (MVV) aanvroeg om zich bij haar Nederlandse echtgenoot te voegen. De minister wees de aanvraag af omdat eiseres niet had voldaan aan het inburgeringsvereiste in het buitenland en geen aanspraak kon maken op een ontheffing op grond van bijzondere individuele omstandigheden. Daarbij stelde de minister dat eiseres zich gedurende een redelijke termijn niet op passende wijze had voorbereid op de onderdelen van het inburgeringsexamen. Ook werd het onderscheid tussen landen voor de inburgeringsplicht niet als discriminatoir aangemerkt, en viel de belangenafweging in het kader van artikel 8 EVRM (recht op gezinsleven) in het nadeel van eiseres uit. Eiseres stelde in beroep onder meer dat het inburgeringsvereiste in strijd is met het discriminatieverbod. De volledige motivering van de rechtbank is op basis van de beschikbare uitspraaktekst niet integraal te reconstrueren, maar de rechtbank heeft het beroep gegrond bevonden op ten minste één van de aangevoerde gronden. Op grond van artikel 8:72, vierde lid, Awb werd het bestreden besluit vernietigd en werd de minister opgedragen binnen zes weken een nieuw besluit te nemen met inachtneming van de uitspraak. De rechtbank heeft overige gronden onbesproken gelaten nu de gegrondverklaring op de behandelde grond reeds tot vernietiging leidde. Als gevolg van de gegrondverklaring dient de minister het betaalde griffierecht te vergoeden en eiseres te compenseren voor de proceskosten, vastgesteld op € 1.868,-. De zaak illustreert dat besluiten waarbij het inburgeringsvereiste wordt tegengeworpen in het kader van gezinshereniging, een zorgvuldige en toetsbare motivering vergen, in het bijzonder ten aanzien van de beoordeling van bijzondere individuele omstandigheden.