Beroep gegrond wegens niet tijdig beslissen op vreemdelingenaanvraag
ECLI:NL:RBDHA:2026:31687, Rechtbank Den Haag, 08-09-2026, NL26.36316
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Herhaald beroep niet tijdig beslissen op de aanvraag om een machtiging tot voorlopig verblijf (mvv) voor gezinshereniging nareis asiel + 8 EVRM. Dictum: Gegrond
Kern van de zaak
Een vreemdeling heeft beroep ingesteld bij de rechtbank omdat de minister van Justitie niet binnen de eerder door de rechter opgelegde termijn heeft beslist op zijn aanvraag. De rechtbank had in een eerdere uitspraak van 10 april 2025 al een expliciete beslistermijn opgelegd, die inmiddels verstreken was zonder dat een besluit was genomen.
Beslissing van de rechter
Het beroep wegens niet tijdig beslissen is gegrond verklaard; de minister wordt opgedragen binnen twee weken alsnog een besluit te nemen. Als doorslaggevende reden geldt dat de minister een reeds door de rechter opgelegde en verstreken beslistermijn heeft genegeerd, waardoor zelfs de vereiste ingebrekestelling achterwege mocht blijven.
Impactscore
LaagDe uitspraak is een routinematige toepassing van vaste jurisprudentie over niet-tijdig beslissen en rechterlijke dwangsommen in vreemdelingenzaken; er worden geen nieuwe rechtsvragen beantwoord.
Belangrijkste punten
- 1Ingebrekestelling was niet vereist omdat de rechter eerder al een expliciete, verstreken beslistermijn had opgelegd (uitspraak 10 april 2025).
- 2De minister heeft geen verweerschrift ingediend, waardoor onduidelijk was wanneer hij zou beslissen.
- 3Rechtbank legt een dwangsom op van € 50,- per dag overschrijding met een maximum van € 15.000,-, conform de geldende aanbeveling voor vreemdelingenzaken.
- 4Minister moet griffierecht van € 200,- en proceskosten van € 467,- aan eiser vergoeden.
- 5Het niet tijdig nemen van een besluit wordt gelijkgesteld met een besluit en vernietigd op grond van de Awb.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt dat een eerder rechterlijk bevel tot beslissen de ingebrekestellingsvereiste doorkruist, en dat herhaald niet-beslissen leidt tot onmiddellijke ontvankelijkheid van een nieuw beroep met rechterlijke dwangsom.
Praktische impact
De minister is gehouden binnen twee weken een beslissing te nemen op de aanvraag van eiser, op straffe van een oplopende dwangsom; eiser ontvangt zijn proceskosten en griffierecht terug.
Onderwerp-impact
In vreemdelingenzaken onderstreept deze uitspraak de effectiviteit van rechterlijke dwangsommen als pressiemiddel bij herhaalde bestuursrechtelijke vertraging door de IND of de minister.
Samenvatting
Deze zaak betreft een vreemdeling die beroep heeft ingesteld bij de Rechtbank Den Haag omdat de minister van Justitie (en Veiligheid) naliet tijdig te beslissen op een aanvraag. Bijzonder aan deze zaak is dat de rechtbank eerder, bij uitspraak van 10 april 2025, al een expliciete beslistermijn aan de minister had opgelegd. Die termijn was inmiddels verstreken zonder dat een besluit was genomen. De rechtbank oordeelt dat eiser daardoor geen ingebrekestelling hoefde te sturen alvorens opnieuw beroep in te stellen: de eerder rechterlijk opgelegde en verstreken termijn maakt de ingebrekestelling in dit geval overbodig, zodat het beroep ontvankelijk is. De minister heeft geen verweerschrift ingediend, waardoor ook geen duidelijkheid bestond over het tijdstip waarop hij alsnog zou beslissen. De rechtbank verklaart het beroep gegrond, vernietigt het met een besluit gelijkgestelde niet tijdig beslissen en draagt de minister op om binnen twee weken na verzending van de uitspraak een besluit bekend te maken. Om naleving af te dwingen verbindt de rechtbank aan haar uitspraak een dwangsom van € 50,- per dag dat de minister de nieuwe beslistermijn overschrijdt, met een maximum van € 15.000,-. Dit is in lijn met de landelijke aanbeveling voor rechterlijke dwangsommen in vreemdelingenzaken, van welke aanbeveling de rechtbank geen aanleiding ziet af te wijken. Daarnaast wordt de minister veroordeeld tot vergoeding van het griffierecht (€ 200,-) en de proceskosten (€ 467,-). De uitspraak is een bevestiging van bestaande rechtsregels: een herhaalde schending van een rechterlijk bevel tot beslissen leidt zonder verdere drempel tot gegrondverklaring van een nieuw beroep en oplegging van een dwangsom als pressiemiddel.