Asielaanvraag Sri Lankaanse vrouw afgewezen, artikel 8 EVRM onvoldoende

Samenvatting

Een Sri Lankaanse vrouw diende in Nederland een asielaanvraag in, die de minister op 31 maart 2026 afwees als ongegrond. Eiseres stelde beroep in en voerde meerdere gronden aan: haar problemen in Sri Lanka, een beroep op familie- en gezinsleven met haar in Nederland verblijvende dochter en kleinzoon op grond van artikel 8 EVRM, en een beroep op haar privéleven in Nederland. Tevens stelde zij dat het Chavez-Vilchez-arrest van het Hof van Justitie van de EU haar een afgeleid verblijfsrecht gaf via haar kleinzoon. De Rechtbank Den Haag verklaarde het beroep op 13 oktober 2026 ongegrond. De rechtbank oordeelde dat de minister terecht geen afzonderlijk oordeel hoefde te geven over de geloofwaardigheid van het tweede asielmotief. De problemen die eiseres in Sri Lanka ondervond, werden terecht als onvoldoende zwaarwegend aangemerkt om bescherming te rechtvaardigen. De minister had bovendien een voldoende gemotiveerde afweging gemaakt van het familie- en gezinsleven met de dochter én van het gezinsleven met de kleinzoon, waarbij de rechtbank oordeelde dat het Chavez-Vilchez-arrest in deze situatie niet van toepassing is — dat arrest ziet op ouders van EU-burgers die afhankelijk zijn van die ouder, niet op grootouders. Ook een verblijfsvergunning op grond van privéleven achtte de rechter niet geboden. Eiseres ontvangt geen proceskostenvergoeding. Zij kan binnen vier weken hoger beroep instellen bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State. De uitspraak heeft beperkte precedentwerking en bevestigt de bestaande rechtstoepassing rondom artikel 8 EVRM in asielzaken.