MVV nareis geweigerd: zoon niet als AMV aangemerkt
ECLI:NL:RBDHA:2026:30920, Rechtbank Den Haag, 21-10-2026, NL25.41659
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)nareis op nareis - definitie alleenstaande minderjarige vreemdeling als bedoeld in artikel 2, onder f Gri - beleid in WI 2024/4 is richtlijnconform - belangen van het kind - geen ambtshalve toetsing aan artikel 8 EVRM - IB 2024/7 - hoorplicht - beroep ongegrond.
Kern van de zaak
Een staatloze Palestijnse vrouw in Libanon vraagt een MVV nareis aan om bij haar zoon in Nederland te verblijven. Haar zoon, ook staatloos Palestijn, heeft een zelfstandige asielstatus in Nederland maar staat onder voogdij van een organisatie. Verweerder (IND) weigert de MVV omdat de zoon niet als alleenstaande minderjarige vreemdeling (AMV) in de zin van de Gezinsherenigingsrichtlijn wordt aangemerkt.
Beslissing van de rechter
De rechtbank verklaart het beroep tegen het niet tijdig beslissen niet-ontvankelijk, omdat verweerder alsnog een besluit heeft genomen op 3 oktober 2025 waardoor eiseres geen procesbelang meer heeft bij dit onderdeel. Over de inhoudelijke beoordeling van de weigering van de MVV nareis bevat de uitspraak aanwijzingen voor verdere overwegingen, maar de volledige beslissing is op basis van de beschikbare tekst onvolledig weergegeven.
Impactscore
MiddelDe zaak betreft een specifieke combinatie van feiten (staatloze Palestijn, eerder gezinshereniging in Duitsland, voogdij in Nederland) en heeft beperkte precedentwerking op Rechtbankniveau, maar raakt een relevante rechtsvraag over de AMV-definitie in de Gezinsherenigingsrichtlijn die ook in andere zaken kan spelen.
Belangrijkste punten
- 1De zoon is staatloze Palestijn met een zelfstandige asielstatus in Nederland, maar staat onder voogdij van een organisatie na beschikking van Rechtbank Rotterdam (8 september 2021).
- 2Verweerder weigert de MVV nareis omdat de zoon niet als AMV in de zin van de Gezinsherenigingsrichtlijn kwalificeert en daardoor niet als referent kan optreden.
- 3De zoon reisde in 2021 de EU in op grond van gezinshereniging met zijn vader in Duitsland, wat de AMV-status compliceerde.
- 4Het beroep tegen het niet tijdig nemen van een besluit wordt niet-ontvankelijk verklaard wegens het ontbreken van procesbelang na het alsnog genomen besluit.
- 5De uitspraak is op basis van de beschikbare tekst onvolledig; de volledige inhoudelijke beoordeling van de nareisweigering is niet volledig weergegeven.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak raakt de uitleg van het begrip 'alleenstaande minderjarige vreemdeling' in de Gezinsherenigingsrichtlijn en de vraag of een kind dat eerder gezinshereniging heeft genoten met een andere ouder in een EU-lidstaat nog als AMV kan gelden voor nareisdoeleinden. Dit is juridisch relevant voor de reikwijdte van het nareisrecht van ouders.
Praktische impact
Voor staatloze Palestijnse ouders die in het buitenland verblijven en wiens kinderen in Nederland een asielstatus hebben, kan deze uitspraak de drempel voor gezinshereniging via nareis verhogen indien hun kind eerder al met een andere ouder de EU is ingereisd.
Onderwerp-impact
In de context van vreemdelingenrecht en de bescherming van staatloze Palestijnen verduidelijkt deze zaak hoe de AMV-status wordt beoordeeld wanneer een kind al gezinshereniging heeft ondergaan in een andere EU-lidstaat, met directe gevolgen voor gezinsherenigingsprocedures.
Samenvatting
Deze zaak betreft een staatloze Palestijnse vrouw woonachtig in Libanon die een machtiging tot voorlopig verblijf (MVV) op grond van nareis heeft aangevraagd om bij haar zoon in Nederland te verblijven. Haar zoon, eveneens staatloos Palestijn en geboren in 2006, heeft een zelfstandige asielstatus in Nederland verkregen per 5 augustus 2021. Hij was in 2021 de EU ingereisd via gezinshereniging met zijn vader in Duitsland, waarna hij naar Nederland is gekomen en bij zijn Nederlandse grootouders is gaan wonen. De Rechtbank Rotterdam stelde hem op 8 september 2021 onder voogdij van een organisatie. De staatssecretaris (verweerder) weigerde de MVV nareis omdat de zoon niet als alleenstaande minderjarige vreemdeling (AMV) in de zin van de Gezinsherenigingsrichtlijn kan worden aangemerkt. Als gevolg hiervan kan de zoon volgens het geldende beleid niet als referent optreden in een nareisprocedure voor zijn moeder. De rechtbank Den Haag oordeelt over twee componenten. Ten eerste verklaart zij het beroep tegen het niet tijdig nemen van een besluit niet-ontvankelijk: verweerder heeft op 3 oktober 2025 alsnog op het bezwaar beslist, waardoor eiseres geen procesbelang meer heeft bij dit onderdeel. Ten tweede bevat de uitspraak een aanloop naar een inhoudelijke beoordeling van de weigering, maar de volledige tekst van de overwegingen is op basis van het beschikbare fragment niet volledig weergegeven. De juridische kernvraag — of een kind dat eerder via gezinshereniging met een ouder de EU is ingereisd en vervolgens in een andere lidstaat een zelfstandige asielstatus heeft verkregen en onder voogdij staat, nog als AMV in de zin van de Gezinsherenigingsrichtlijn kan kwalificeren — is relevant voor meerdere vergelijkbare gevallen en verdient nadere aandacht van hogere rechters.