Bezwaar kennismigrant mensenhandel ten onrechte niet-ontvankelijk verklaard
ECLI:NL:RBDHA:2026:30891, Rechtbank Den Haag, 21-10-2026, NL25.50988, NL25.58086, NL25.24805.
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)intrekking verblijfsvergunning kennismigrant - onzorgvuldige bekendmaking van het besluit - artikel 3:40 jo. 3:41 jo. 6:8 Awb - beroep tegen intrekkingsbesluit gegrond en opnieuw beslissen - eiser heeft inmiddels rechtmatig verblijf als slachtoffer-aangever mensenhandel - procesbelang bij doorprocederen voor reguliere verblijfsvergunning artikel 8 EVRM - beroep tegen afwijzing van de eerdere aanvraag ongegrond - voorlopige voorziening niet-ontvankelijk.
Kern van de zaak
Een Turkse kennismigrant (geboren 2000) zag zijn verblijfsvergunning ingetrokken omdat hij geen salaris had ontvangen van zijn werkgever. Hij deed aangifte van mensenhandel en vroeg verblijf op humanitaire gronden aan. Verweerder (IND) verklaarde het bezwaar niet-ontvankelijk, waartegen eiser in beroep ging.
Beslissing van de rechter
De rechtbank verklaart beroep I gegrond: verweerder heeft het bezwaar van eiser ten onrechte niet-ontvankelijk verklaard. Beroep II wordt ongegrond verklaard: eiser heeft weliswaar belang bij een oordeel, maar krijgt inhoudelijk geen gelijk. De doorslaggevende reden is dat de niet-ontvankelijkverklaring van het bezwaar procedureel onjuist was.
Impactscore
LaagHet betreft een individuele vreemdelingenzaak van de Rechtbank Den Haag zonder richtinggevende rechtsvragen; de uitkomst is casuïstisch en heeft beperkte precedentwerking buiten de directe zaak.
Belangrijkste punten
- 1Verblijfsvergunning kennismigrant ingetrokken wegens het niet ontvangen van salaris van de referent
- 2Aanvraag humanitaire verblijfsvergunning afgewezen wegens niet voldoen aan vrijstellingsvereisten mvv als slachtoffer mensenhandel
- 3Na aangifte mensenhandel alsnog verblijfsvergunning slachtoffer-getuige mensenhandel verleend per 26 mei 2025
- 4Bezwaar door verweerder ten onrechte niet-ontvankelijk verklaard (beroep I gegrond)
- 5Inhoudelijk beroep (beroep II) ongegrond: eiser krijgt geen gelijk op de materiële gronden
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt dat een bezwaar niet lichtvaardig niet-ontvankelijk mag worden verklaard en dat de ontvankelijkheidsdrempel correct moet worden toegepast, ook in vreemdelingenzaken met complexe achterliggende procedures. De procedurele correctie leidt tot heroverweging ten gronde door verweerder.
Praktische impact
Voor eiser betekent de gegrondverklaring van beroep I dat verweerder het bezwaar alsnog inhoudelijk moet behandelen, hoewel de materiële kans op een gunstiger uitkomst beperkt lijkt gelet op de ongegrondverklaring van beroep II. Zijn lopende verblijfsvergunning als slachtoffer-getuige mensenhandel biedt vooralsnog verblijfsrecht.
Onderwerp-impact
In mensenhandelzaken is de procedurele toegang tot bezwaar en beroep cruciaal voor slachtoffers; deze uitspraak onderstreept dat procedurevereisten niet onevenredig mogen worden ingezet als drempel voor kwetsbare vreemdelingen.
Samenvatting
Deze zaak betreft een Turkse jongeman (geboren 2000) die in 2024 een verblijfsvergunning regulier als kennismigrant had verkregen, maar datzelfde jaar zag intrekken omdat zijn werkgever hem geen salaris had betaald. Na de intrekking vroeg hij verblijf aan op humanitaire gronden als slachtoffer van mensenhandel, maar deze aanvraag werd afgewezen omdat hij niet voldeed aan de vereisten voor vrijstelling van het mvv-vereiste: hij kon of wilde op dat moment geen aangifte doen wegens ernstige bedreiging of medische/psychische beperkingen, en ook een beroep op artikel 8 EVRM of onredelijke hardheid slaagde niet. Nadat eiser wél aangifte deed, werd hem met ingang van 26 mei 2025 voor de duur van één jaar een verblijfsvergunning als slachtoffer-getuige mensenhandel verleend, die in 2026 op aanvraag werd verlengd. In de onderhavige beroepsprocedures stonden twee besluiten centraal. In beroep I oordeelde de rechtbank dat verweerder (de IND) het bezwaar van eiser ten onrechte niet-ontvankelijk had verklaard. Dit procedurele gebrek is fataal voor dat besluit: de drempel voor niet-ontvankelijkheid is kennelijk te hoog gelegd. De rechtbank verklaart beroep I gegrond. In beroep II heeft eiser weliswaar procesbelang, maar slaagt het inhoudelijke betoog niet: de rechtbank verklaart dit beroep ongegrond. De uitspraak illustreert hoe in complexe vreemdelingenzaken met een mensenhandelachtergrond meerdere procedures tegelijk kunnen lopen en hoe procedurele fouten van de overheid een zaak kunnen doorkruisen, ook wanneer de materiële vordering uiteindelijk niet wordt gehonoreerd. Voor eiser biedt zijn huidige verblijfsstatus als slachtoffer-getuige mensenhandel voorlopig enige bescherming.