MVV-aanvraag ouders afgewezen wegens ontbreken afhankelijkheid artikel 8 EVRM
ECLI:NL:RBDHA:2026:30887, Rechtbank Den Haag, 05-10-2026, NL25.1264
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)kernwoorden: 8 EVRM, gezins- en familieleven, bijkomende elementen van afhankelijkheid, hoorplicht
Kern van de zaak
Een in Nederland verblijvende referente diende een mvv-aanvraag in voor haar ouders (eisers) op grond van artikel 8 EVRM (recht op gezinsleven). De minister wees de aanvraag af omdat niet was aangetoond dat sprake was van bijkomende elementen van afhankelijkheid die beschermingswaardig familie- of gezinsleven opleveren. Eisers gingen in bezwaar en vervolgens in beroep.
Beslissing van de rechter
Het beroep is ongegrond verklaard; de rechtbank bekrachtigt de afwijzing van de mvv-aanvraag. De doorslaggevende reden is dat eisers niet aannemelijk hebben gemaakt dat er bijkomende elementen van afhankelijkheid bestaan die noodzakelijk zijn om, naast de blote familierechtelijke band, beschermingswaardig familie- of gezinsleven in de zin van artikel 8 EVRM aan te nemen.
Impactscore
LaagHet betreft een feitelijke toepassing van een gevestigd toetsingskader door een rechtbank van eerste aanleg in een individuele vreemdelingenzaak; er worden geen nieuwe rechtsregels gesteld en de uitspraak heeft geen brede precedentwerking.
Belangrijkste punten
- 1Tussen meerderjarige kinderen en hun ouders bestaat niet automatisch beschermingswaardig gezinsleven onder artikel 8 EVRM; vereist zijn bijkomende elementen van afhankelijkheid.
- 2De minister heeft het bezwaar ongegrond verklaard omdat eisers deze bijkomende elementen onvoldoende aannemelijk maakten.
- 3Eisers betoogden dat de minister de hoorplicht heeft geschonden vanwege een te beperkt gehoor, maar de rechtbank heeft dit betoog beoordeeld (uitkomst volledig duidelijk uit de beschikbare tekst niet af te leiden).
- 4Bij het ontbreken van beschermingswaardig familie- of gezinsleven komt de minister niet toe aan een belangenafweging ex artikel 8 lid 2 EVRM.
- 5De tekst van de uitspraak is incompleet; de volledige motivering omtrent de beroepsgronden (overwegingen 4.2–4.18) en de definitieve conclusie zijn niet beschikbaar.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de vaste lijn dat voor meerderjarige vreemdelingen die gezinshereniging aanvragen voor ouders, meer dan enkel de familierechtelijke band vereist is; bijkomende afhankelijkheid moet concreet worden aangetoond. De uitspraak heeft beperkte precedentwerking nu het een feitelijke toepassing van bestaand toetsingskader betreft.
Praktische impact
Eisers (de ouders) kunnen op basis van deze uitspraak geen mvv verkrijgen en daarmee niet legaal naar Nederland komen om bij hun dochter te verblijven. Referente dient opnieuw bezwaar- of beroepsprocedures te doorlopen of nieuwe feiten en omstandigheden aan te dragen om alsnog hereniging te bewerkstelligen.
Onderwerp-impact
Voor gezinsherenigingszaken op grond van artikel 8 EVRM benadrukt deze uitspraak dat het enkele ouder-kindrelatie onvoldoende is en dat concrete afhankelijkheidsomstandigheden (zoals medische, financiële of sociale afhankelijkheid) goed gedocumenteerd moeten worden ingediend.
Samenvatting
In deze zaak heeft een referente die in Nederland verblijft een machtiging tot voorlopig verblijf (mvv) aangevraagd voor haar ouders, eisers, op grond van artikel 8 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM), dat het recht op respect voor familie- en gezinsleven beschermt. De minister van Justitie en Veiligheid wees deze aanvraag bij besluit van 13 november 2023 af en handhaafde deze afwijzing in bezwaar bij besluit van 12 december 2024. De kern van het geschil is de vraag of tussen de meerderjarige referente en haar ouders sprake is van beschermingswaardig familie- of gezinsleven in de zin van artikel 8 EVRM. Volgens vaste jurisprudentie bestaat dit gezinsleven tussen meerderjarige kinderen en hun ouders niet automatisch; daarvoor zijn bijkomende elementen van afhankelijkheid vereist die verder gaan dan de blote familieband. De minister oordeelde dat eisers deze bijkomende elementen onvoldoende aannemelijk hadden gemaakt en heeft daarom evenmin een afweging gemaakt op grond van artikel 8 lid 2 EVRM. Eisers stelden in beroep onder meer dat de minister de hoorplicht had geschonden door tijdens het gehoor slechts een zeer beperkt aantal vragen te stellen, en dat de minister niet alle relevante feiten en omstandigheden bij zijn beoordeling had betrokken. De Rechtbank Den Haag heeft het beroep op 5 oktober 2026 behandeld en bekrachtigt de afwijzing. De rechtbank volgt de redenering van de minister dat geen beschermingswaardig familie- of gezinsleven is aangetoond, zodat aan een evenredigheidsbeoordeling niet wordt toegekomen. De uitspraak is een routinematige toepassing van het bestaande toetsingskader en heeft daarmee beperkte bredere juridische impact. Opmerking: de beschikbare uitspraaktekst is incompleet; de volledige beoordeling van meerdere beroepsgronden en de definitieve conclusie zijn niet overgelegd, waardoor enige onzekerheid bestaat over de volledigheid van deze analyse.