Beroep gegrond: verweerder moet gezinsleven artikel 8 EVRM heronderzoeken

Samenvatting

In deze zaak procederen twee eiseressen tegen een besluit van de IND dat weigert familie- of gezinsleven aan te nemen tussen eiseres 1 en haar in Nederland verblijvende familieleden, waaronder referente (haar zus of familielid met verblijfsrecht), eiseres 2 (een meerderjarig familielid met een studievergunning), de echtgenoot van referente en een minderjarige. De rechtbank Den Haag had eerder in een tussenuitspraak van 30 juli 2026 al geoordeeld dat het oorspronkelijke besluit onvoldoende was gemotiveerd, omdat verweerder had nagelaten alle relevante familierelaties te beoordelen. Na een aanvullende hoorzitting en een aanvullend besluit concludeert de rechtbank dat verweerder ook in dat aanvullend besluit niet voldoende heeft gemotiveerd waarom geen beschermenswaardig familie- of gezinsleven bestaat in de zin van artikel 8 EVRM. De rechtbank overweegt daartoe dat uit vaste rechtspraak van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens volgt dat bij relaties tussen meerderjarige familieleden sprake moet zijn van 'more than the normal emotional ties' om aanspraak te kunnen maken op bescherming. Verweerder heeft weliswaar gesteld dat er geen bijkomende elementen van afhankelijkheid zijn, maar heeft dit niet concreet en inhoudelijk onderbouwd voor de verschillende relaties. Het beroep van eiseres 1 wordt daarom gegrond verklaard en het bestreden besluit wordt vernietigd. Verweerder moet binnen zes weken een nieuw besluit nemen met inachtneming van de uitspraak. Het beroep van eiseres 2 wordt niet-ontvankelijk verklaard, omdat zij inmiddels een verblijfsvergunning voor studie heeft verkregen en daarmee geen procesbelang meer heeft. Verweerder wordt veroordeeld tot vergoeding van het griffierecht en de proceskosten van eiseressen.