Minister verplicht alsnog te beslissen op nareisaanvraag asiel
ECLI:NL:RBDHA:2026:30752, Rechtbank Den Haag, 25-08-2026, NL26.30692
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Deze uitspraak gaat over het beroep dat eiser heeft ingediend, omdat de minister volgens hem niet op tijd heeft beslist op zijn aanvraag om een machtiging tot voorlopig verblijf (mvv) voor gezinshereniging nareis asiel en een mvv voor verblijf voor gezinshereniging nareis asiel - artikel 8 EVRM Dictum: Gegrond
Kern van de zaak
Een vreemdeling heeft een aanvraag ingediend voor een machtiging tot voorlopig verblijf (mvv) in het kader van gezinshereniging/nareis asiel. De minister heeft niet binnen de wettelijke beslistermijn (90 dagen, verlengd met drie maanden) een besluit genomen. Eiser heeft de minister in gebreke gesteld en vervolgens beroep ingesteld wegens niet tijdig beslissen.
Beslissing van de rechter
Het beroep is gegrond verklaard en de rechtbank heeft de minister opgedragen binnen acht weken een besluit te nemen dan wel nader onderzoek aan te bieden, en bij nader onderzoek binnen twintig weken te beslissen. Doorslaggevend is dat de beslistermijn onmiskenbaar is overschreden en de minister pas in januari 2028 verwacht de aanvraag in behandeling te nemen, wat de rechtbank onacceptabel acht.
Impactscore
LaagDe uitspraak is een toepassing van bestaande rechtspraak en wetgeving inzake niet tijdig beslissen en volgt de reeds gevestigde lijn van de Arnhemse zittingsplaats uit 2023. Het heeft geen nieuwe rechtsontwikkeling maar is relevant voor de individuele eiser en vergelijkbare zaken.
Belangrijkste punten
- 1De wettelijke beslistermijn van 90 dagen (verlengd met maximaal drie maanden) is door de minister overschreden.
- 2Eiser heeft de minister rechtsgeldig in gebreke gesteld en na twee weken beroep ingesteld wegens niet tijdig beslissen (art. 6:2 sub b en 6:12 lid 2 Awb).
- 3Bij nareisaanvragen is sprake van een bijzonder geval dat een afwijkende (langere) beslistermijn dan de standaard twee weken rechtvaardigt, conform de lijn van Rechtbank Den Haag, zittingsplaats Arnhem, van 17 maart 2023.
- 4De minister hanteert het fifo-principe maar verwacht de aanvraag pas in januari 2028 te behandelen; de rechtbank acht dit onacceptabel lang.
- 5De rechtbank legt een dwangsom op van € 50,- per dag bij overschrijding van de opgelegde beslistermijn.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de vaste lijn dat bij nareisaanvragen een specifieke, van de standaardtermijn afwijkende beslistermijn wordt opgelegd en dat grote achterstanden bij de minister geen rechtvaardiging vormen voor onbeperkt uitstel. De dwangsomregeling blijft een effectief drukmiddel bij niet tijdig beslissen.
Praktische impact
De minister is nu gehouden binnen acht weken (of twintig weken bij nader onderzoek) een besluit te nemen op de nareisaanvraag, op straffe van een dwangsom van € 50,- per dag. Voor eiser betekent dit dat zijn zaak aanzienlijk eerder wordt behandeld dan de door de minister genoemde verwachte datum van januari 2028.
Onderwerp-impact
In het vreemdelingenrecht zorgt deze uitspraak voor druk op de IND om nareisaanvragen sneller te verwerken en bevestigt dat het fifo-principe geen vrijbrief is om aanvragen jarenlang te laten liggen.
Samenvatting
Deze zaak betreft een beroep wegens niet tijdig beslissen op een aanvraag voor een machtiging tot voorlopig verblijf (mvv) in het kader van gezinshereniging/nareis asiel. De aanvraag was ingediend vóór 28 maart 2025, waardoor een beslistermijn van 90 dagen gold, die de minister met drie maanden mocht verlengen. De minister heeft van die verlengingsbevoegdheid gebruikgemaakt, maar heeft desondanks niet tijdig beslist. Eiser heeft de minister vervolgens rechtsgeldig in gebreke gesteld en na het verstrijken van de twee-wekentermijn beroep ingesteld bij de Rechtbank Den Haag. De rechtbank stelt vast dat de beslistermijn is overschreden en dat aan alle formele vereisten voor een ontvankelijk beroep is voldaan. In lijn met de uitspraak van deze rechtbank (zittingsplaats Arnhem) van 17 maart 2023 oordeelt de rechtbank dat bij nareisaanvragen sprake is van een bijzonder geval dat afwijking van de standaard twee-wekentermijn voor het opleggen van een nadere beslistermijn rechtvaardigt. De minister heeft in zijn verweerschrift toegelicht dat hij werkt volgens het fifo-principe, maar heeft aangegeven de aanvraag van eiser pas in januari 2028 in behandeling te verwachten nemen. Dit acht de rechtbank onaanvaardbaar lang. De rechtbank verklaart het beroep gegrond, vernietigt het met een besluit gelijkgestelde niet tijdig beslissen, en draagt de minister op om binnen acht weken na verzending van de uitspraak een besluit te nemen of nader onderzoek aan te bieden. Indien nader onderzoek wordt aangeboden, geldt een termijn van twintig weken voor het nemen van een besluit. Bij overschrijding van deze termijnen verbeurt de minister een dwangsom van € 50,- per dag. De uitspraak bevestigt dat structurele achterstanden bij de IND geen reden zijn om individuele zaken onbeperkt op de plank te laten liggen.