Beroep gezinshereniging Egyptenaar ongegrond wegens ontbrekende gezinsband

Samenvatting

Een man met de Egyptische nationaliteit vroeg verblijf bij zijn vader in Nederland op grond van gezinshereniging als familie- of gezinslid. De vader diende daartoe op 26 oktober 2023 een aanvraag in bij de IND (verweerder). De IND wees de aanvraag af op drie gronden: (1) de vader voldoet niet aan het middelenvereiste voor duurzaam en zelfstandig inkomen, (2) de identiteit van eiser kon aanvankelijk niet worden vastgesteld omdat zijn paspoort geen handtekening bevatte, en (3) eiser behoort niet feitelijk tot het gezin van referent, omdat er geen hechte persoonlijke banden bestaan en dus geen beschermenswaardig familieleven in de zin van artikel 8 EVRM. Ter zitting heeft verweerder het identiteitsstandpunt ingetrokken, maar de overige afwijzingsgronden bleven ongewijzigd van kracht. De rechtsvraag die centraal staat is of verweerder ten onrechte heeft geoordeeld dat geen sprake is van gezinsleven en of het vereiste van hechte persoonlijke banden rechtens juist is toegepast. Eiser betoogde primair dat de islamitische huwelijksrelatie en de meer dan dertigjarige relatie tussen zijn ouders tot de erkenning van gezinsleven moeten leiden. Subsidiair beriep hij zich op de Gezinsherenigingsrichtlijn (Richtlijn 2003/86/EG, artikelen 4 en 16), stellende dat verweerder ten onrechte aanvullende eisen stelt aan het aantonen van persoonlijke banden. De Rechtbank Den Haag verklaart het beroep ongegrond. De rechtbank is van oordeel dat eiser niet aannemelijk heeft gemaakt dat hij feitelijk behoort tot het gezin van referent en dat er beschermenswaardig familieleven bestaat. De cultuurrechtelijke context van het huwelijk van de ouders noch de beroepsgrond op de Gezinsherenigingsrichtlijn levert een toereikende onderbouwing op. Eiser krijgt het griffierecht niet terug en ontvangt geen proceskostenvergoeding. Hoger beroep staat open bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen vier weken.