Hoorplicht geschonden in gezinsherenigingszaak vreemdeling

Samenvatting

In deze zaak bij Rechtbank Den Haag staat centraal of de IND (verweerder) terecht heeft afgezien van het horen van eiser en/of referent in de bezwaarfase bij de afwijzing van een aanvraag voor een verblijfsvergunning voor gezinshereniging. Referent, die eerder asiel heeft gekregen, had in bezwaar aangevoerd dat de scheiding met eiser een gedwongen karakter had en dat zijn asielrelaas bij de beoordeling was miskend. Verweerder verklaarde het bezwaar kennelijk ongegrond en hield daarbij rekening met informatie uit het asieldossier, maar bracht de relevante stukken uit dat dossier niet in het geding. In beroep kon de gemachtigde van verweerder niet aangeven of het nader gehoor van referent van 16 november 2022 betrokken was bij de besluitvorming, waardoor de volledigheid van het procesdossier onduidelijk bleef. De rechtbank oordeelt dat verweerder de hoorplicht heeft geschonden. De hoofdregel in bezwaar is dat een indiener gehoord dient te worden voordat op het bezwaar wordt beslist. Afzien van horen is slechts toegestaan indien het bezwaar kennelijk ongegrond is, bijvoorbeeld wanneer geen motivering of slechts een herhaling van zetten wordt gegeven. Hiervan was in deze zaak geen sprake: referent bracht nieuwe argumenten naar voren over de onvrijwillige scheiding en de rol van zijn asielachtergrond. Bovendien speelt artikel 8 EVRM (recht op eerbiediging van het gezinsleven) een rol, hetgeen een individuele belangenafweging vereist en de hoorplicht extra gewicht geeft. De rechtbank verbindt aan het onduidelijke dossier vooralsnog geen consequenties op grond van artikel 8:31 Awb, maar benadrukt dat verweerder bij een nieuwe beslissing op bezwaar alsnog volledig inzicht moet geven in de betrokken stukken. Het beroep wordt gegrond verklaard en de zaak wordt terugverwezen voor een nieuwe beslissing op bezwaar met inachtneming van de hoorplicht.