Beroep gegrond wegens niet tijdig beslissen op nareisaanvraag

Samenvatting

In deze zaak bij Rechtbank Den Haag stond de vraag centraal of de minister (van Justitie en Veiligheid) onrechtmatig heeft nagelaten tijdig te beslissen op een aanvraag voor een machtiging tot voorlopig verblijf (mvv) in het kader van gezinshereniging nareis asiel. Eiser had een aanvraag ingediend op grond van artikel 8 EVRM en de nationale nareisregeling. Omdat de minister de wettelijke beslistermijn overschreed, stelde eiser een ingebrekestelling in conform artikel 6:12 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). Toen ook na twee weken geen besluit volgde, ging eiser in beroep bij de rechtbank wegens het niet tijdig nemen van een besluit (artikel 6:2 onder b Awb). De rechtbank stelt vast dat de beslistermijn inderdaad is overschreden en dat de ingebrekestelling rechtsgeldig was. Het beroep is dan ook kennelijk gegrond verklaard. De rechtbank vernietigt het fictief besluit (het gelijkgestelde niet-beslissen) en legt de minister een nadere beslistermijn op. Daarbij sluit de rechtbank aan bij de uitspraak van 17 maart 2023 van dezelfde rechtbank (zittingsplaats Arnhem), waarin is bepaald dat nareisaanvragen een bijzonder geval vormen dat een ruimere termijn rechtvaardigt dan de standaard twee weken. Nu de minister geen verweerschrift heeft ingediend en onduidelijk is wanneer een besluit te verwachten valt, acht de rechtbank een termijn van acht weken passend, met de mogelijkheid van verlenging tot twintig weken indien de minister besluit tot nader onderzoek en eiser daarvan schriftelijk in kennis stelt. Om naleving te waarborgen, wordt een dwangsom van € 50,- per dag opgelegd voor elke dag dat de minister in gebreke blijft. De uitspraak bevestigt de bestaande rechtslijn en biedt de eiser concrete rechtsbescherming bij verdere vertraging.