Asielaanvraag gegrond: kennelijk ongegrond verklaring vernietigd

Samenvatting

In deze zaak bij de Rechtbank Den Haag stond centraal of de minister terecht de asielaanvraag van eisers — een Spaanstalig gezin — als kennelijk ongegrond had afgewezen. De minister had oorspronkelijk een afwijzende beslissing genomen en later, op 14 april 2025, ook een aanvullende beslissing ten aanzien van een nieuw asielmotief, eveneens als kennelijk ongegrond gekwalificeerd. Eisers tekenden beroep aan en vulden hun beroepsgronden aan na de aanvullende beslissing. De rechtbank stond voor een bijzondere rechtsvraag over toepasselijk recht: per 12 juni 2026 is het Europese Asiel- en Migratiepact in werking getreden, hetgeen leidde tot ingrijpende wijzigingen van de Vreemdelingenwet en het Vreemdelingenbesluit. Op grond van het overgangsrecht (artikel IX, zesde lid, onder b van de Uitvoerings- en implementatiewet) geldt echter dat op aanvragen ingediend vóór 12 juni 2026 de oude nationale regelgeving van toepassing blijft voor de procedurele aspecten. Tegelijkertijd is de Kwalificatierichtlijn ingetrokken en vervangen door de rechtstreeks werkende Kwalificatieverordening, die geen overgangsrecht kent. De rechtbank oordeelde dat zij op grond van recente HvJEU-arresten van 4 juni 2026 een volledig en ex nunc onderzoek moet verrichten en de Kwalificatieverordening dient toe te passen op de inhoudelijke beoordeling van het asielrelaas. Na toetsing aan de beroepsgronden verklaarde de rechtbank het beroep gegrond. De minister had de aanvraag ten onrechte als kennelijk ongegrond afgewezen. De concrete motivering ontbreekt in het beschikbare fragment van de uitspraak, maar de gegrondverklaring betekent dat eisers niet langer worden geconfronteerd met de zware rechtsgevolgen verbonden aan een kennelijk ongegrond-beslissing. De zaak benadrukt de uitvoeringscomplexiteit van het Asiel- en Migratiepact in de overgangsfase.