Syrische AMV-asielaanvraag afgewezen, beroep deels niet-ontvankelijk
ECLI:NL:RBDHA:2026:23367, Rechtbank Den Haag, 29-06-2026, NL25.54938
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Asiel; AMV-er; beroep niet-tijdig beslissen omgeklapt naar inhoudelijk beroep; geloofwaardigheidsbeoordeling niet in geschil; geen vluchteling in de zin van het Vluchtelingenverdrag; verweerder heeft uit kunnen gaan van een relatief lager niveau van willekeurig geweld bij 15c-beoordeling; van risicoverhogende individuele omstandigheden is niet gebleken; geen expliciete aparte artikel 3 EVRM beoordeling voor humanitaire situatie gepasseerd met artikel 6:22 Awb; beroep niet-tijdig niet-ontvankelijk; beroep inhoudelijk ongegrond.
Kern van de zaak
Een Syrische alleenstaande minderjarige vreemdeling (AMV), geboren in 2008, vluchtte in 2016 naar Turkije en reisde in 2023 door naar Nederland. Hij vroeg asiel aan op grond van vrees voor de veiligheidssituatie in Syrië, het huidige regime en familieconflicten. Verweerder wees de aanvraag af, waarna eiser in beroep ging.
Beslissing van de rechter
De rechtbank verklaart het beroep, voor zover gericht tegen het niet tijdig nemen van een besluit, niet-ontvankelijk wegens gebrek aan procesbelang na het alsnog genomen besluit van 19 maart 2026. De doorslaggevende reden is dat verweerder na overschrijding van de beslistermijn alsnog een inhoudelijk besluit heeft genomen, waardoor eiser geen belang meer heeft bij dit onderdeel van het beroep.
Impactscore
LaagHet betreft een individuele eerste aanleg-uitspraak van de Rechtbank Den Haag die geen nieuw rechtsoordeel formuleert, maar vaste rechtspraak en beleid toepast op de specifieke omstandigheden van één AMV; de prejudiciële of precedentwaarde is gering.
Belangrijkste punten
- 1Eiser is een Syrische AMV (geboren 2008) die via Turkije naar Nederland is gevlucht; identiteit, nationaliteit en herkomst worden geloofd.
- 2Verweerder acht gegronde vrees voor vervolging niet aannemelijk: noch op grond van islamitische leefregels, noch vanwege politieke mening of familieconflicten.
- 3Geen reëel risico op ernstige schade ex artikel 3 EVRM: Syrië kent relatief lager willekeurig geweld en er zijn geen risicoVerhogende individuele omstandigheden vastgesteld.
- 4Eiser komt niet in aanmerking voor reguliere verblijfsvergunning op grond van het buitenschuldbeleid voor AMV's; terugkeer is niet in strijd met artikel 3 IVRK.
- 5Beroep tegen niet-tijdig beslissen is niet-ontvankelijk verklaard omdat verweerder alsnog een besluit nam, waardoor procesbelang ontbreekt.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt vaste rechtspraak dat een beroep tegen niet-tijdig beslissen niet-ontvankelijk is zodra het bestuursorgaan alsnog een inhoudelijk besluit neemt. De inhoudelijke afwijzing van de asielaanvraag volgt de gebruikelijke toetsingsmaatstaven voor AMV's onder het Vluchtelingenverdrag, artikel 3 EVRM en artikel 3 IVRK.
Praktische impact
Eiser ontvangt een terugkeerbesluit met een vertrektermijn van vier weken en dient Nederland te verlaten richting Syrië of Turkije, zonder verblijfsrechtelijke bescherming. Als AMV zonder erkende beschermingsbehoefte heeft hij geen recht op verdere opvang of verblijf op grond van het buitenschuldbeleid.
Onderwerp-impact
De zaak illustreert de kwetsbare positie van alleenstaande Syrische minderjarigen in de Nederlandse asielprocedure, waarbij de gewijzigde situatie in Syrië na de val van het Assad-regime meespeelt in de beoordeling van het beschermingsniveau.
Samenvatting
Deze zaak betreft een Syrische alleenstaande minderjarige vreemdeling (AMV), geboren in 2008, die in 2016 met zijn familie naar Turkije vluchtte en in 2023 doorreisde naar Nederland. Hij verzocht om internationale bescherming, stellende vrees te hebben voor de veiligheidssituatie in Syrië, het huidige regime en conflicten met familieleden. Verweerder geloofde zijn identiteit, nationaliteit en herkomst, maar wees de asielaanvraag af. Gegronde vrees voor vervolging op grond van het niet naleven van islamitische leefregels of een politieke mening werd niet aannemelijk geacht. Ook de gestelde problemen met ooms werden onvoldoende onderbouwd. Voor artikel 3 EVRM-bescherming was evenmin grond: in Syrië is weliswaar sprake van geweld, maar het niveau wordt als relatief lager willekeurig geweld gekwalificeerd en risicoVerhogende individuele omstandigheden ontbreken. Eiser komt niet in aanmerking voor een reguliere verblijfsvergunning op grond van het buitenschuldbeleid voor AMV's, en terugkeer is volgens verweerder niet in strijd met artikel 3 van het IVRK. Aan eiser is een terugkeerbesluit opgelegd met een vertrektermijn van vier weken. De rechtbank Den Haag beoordeelt ook het beroep tegen het niet tijdig nemen van een besluit. Nu verweerder op 19 maart 2026 alsnog een inhoudelijk besluit heeft genomen, heeft eiser geen procesbelang meer bij dit onderdeel, conform vaste rechtspraak. De rechtbank verklaart dit deel van het beroep niet-ontvankelijk. De uitspraak is feitelijk van aard en past bestaand asiel- en procesrechtelijk kader toe zonder nieuwe rechtsontwikkeling. De zaak benadrukt echter de aanhoudende juridische complexiteit rond Syrische AMV's in het licht van de gewijzigde politieke situatie in Syrië.