Syrische asielaanvraag afgewezen wegens ongeloofwaardige militieproblemen
ECLI:NL:RBDHA:2026:22104, Rechtbank Den Haag, 06-08-2026, NL26.16501
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)Asiel; Syrië; geen onderzoek naar aangifte; vrees voor vervolging vanwege problemen met milities niet aannemelijk; relatief lager niveau van willekeurig geweld voldoende gemotiveerd; motiveringsgebreken bij 3 EVRM-beoordeling; 3 EVRM-beoordeling in verweerschrift; beroep gegrond en rechtsgevolgen in stand gelaten.
Kern van de zaak
Een Syrische man (geboren 1999) vroeg asiel aan in Nederland, stellende dat hij meerdere malen was benaderd door milities van het Vrije Syrische Leger en dat zijn vader bij terugkeer naar Syrië problemen had ondervonden met autoriteiten. De IND wees de aanvraag af als ongegrond.
Beslissing van de rechter
De asielaanvraag is afgewezen als ongegrond. Doorslaggevend was dat de gestelde militieproblemen ongeloofwaardig werden geacht wegens het ontbreken van objectieve documenten, inconsistente verklaringen, en het feit dat eiser had gelogen over een eerdere asielaanvraag in Griekenland.
Impactscore
LaagHet betreft een individuele, feitelijke beoordeling van een asielaanvraag door een rechtbank van eerste aanleg zonder richtinggevende rechtsoverwegingen; de uitkomst is sterk casusgericht en heeft weinig precedentwerking.
Belangrijkste punten
- 1Identiteit, nationaliteit en herkomst van eiser worden geloofwaardig geacht door verweerder.
- 2Problemen met milities worden ongeloofwaardig verklaard door gebrek aan objectieve documenten en tegenstrijdige verklaringen.
- 3Eiser heeft gelogen over een eerdere asielaanvraag in Griekenland, wat zijn algemene geloofwaardigheid ondermijnt.
- 4De aangifte van eisers vader in Syrië is door verweerder niet nader onderzocht, wat eiser aanvecht.
- 5Verweerder concludeert dat eiser bij terugkeer naar Syrië geen gegronde vrees voor vervolging of reëel risico op ernstige schade loopt op basis van de geloofwaardig bevonden asielmotieven.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak past de geloofwaardigheidsbeoordeling toe conform de Kwalificatieverordening (art. 15 onder c) en bevestigt dat ongedocumenteerde en inconsistente verklaringen, gecombineerd met aantoonbare leugens over eerdere asielprocedures, voldoende grond bieden voor afwijzing. De zaak heeft beperkte precedentwerking gezien het individuele karakter.
Praktische impact
Eiser dient Nederland te verlaten binnen vier weken na het onherroepelijk worden van het terugkeerbesluit. De afwijzing betekent dat eiser geen verblijfsvergunning asiel verkrijgt en terugkeer naar Syrië dreigt.
Onderwerp-impact
Voor Syrische asielzoekers die militieproblemen aanvoeren zonder objectieve onderbouwing, bevestigt deze uitspraak dat de IND hoge eisen stelt aan geloofwaardigheid, zeker indien de vreemdeling eerder heeft gelogen over asielprocedures in andere EU-lidstaten.
Samenvatting
Een Syrische man, geboren in 1999, legde aan zijn asielaanvraag ten grondslag dat hij Syrië in 2015 had verlaten vanwege de oorlog en herhaaldelijke pogingen van milities – onderdelen van het Vrije Syrische Leger, thans gelieerd aan het huidige regime – om hem te rekruteren. Aanvullend stelde hij dat zijn vader bij terugkeer naar Syrië in 2025 problemen had ondervonden met de Syrische autoriteiten. De IND (verweerder) erkende de identiteit, nationaliteit en herkomst van eiser als geloofwaardig, maar achtte de gestelde militieproblemen ongeloofwaardig. Daarvoor voerde verweerder aan dat eiser geen objectieve documenten had overgelegd, dat zijn verklaringen over de bedreigingen intern tegenstrijdig waren – enerzijds wilde men hem overtuigen mee te vechten, anderzijds beweerde hij met de dood te zijn bedreigd – en dat eiser had verklaard in die periode zelf geen daadwerkelijke vervolging of problemen te hebben ondervonden van die personen. Zwaarwegend was tevens dat eiser had gelogen over een eerder ingediende asielaanvraag in Griekenland, hetgeen zijn algehele geloofwaardigheid verder aantastte. Op basis van de wél geloofwaardig bevonden elementen concludeerde verweerder dat eiser bij terugkeer geen gegronde vrees voor vervolging heeft en geen reëel risico loopt op ernstige schade in de zin van artikel 15, aanhef en onder c, van de Kwalificatieverordening. De asielaanvraag werd afgewezen als ongegrond en er werd een terugkeerbesluit vastgesteld met een vertrektermijn van vier weken. Eiser betwistte de afwijzing onder meer omdat verweerder de aangifte van zijn vader onvoldoende had betrokken bij de beoordeling. De rechtbank oordeelde echter – voor zover uit de beschikbare tekst blijkt – dat verweerder de ongeloofwaardigheidsconclusie voldoende had gemotiveerd. De zaak is feitelijk van aard en heeft beperkte rechtsontwikkelende betekenis.