Hoge Raad verklaart cassatie niet-ontvankelijk wegens onbetaald griffierecht

Samenvatting

In deze zaak had een belanghebbende beroep in cassatie ingesteld bij de Hoge Raad tegen een uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam van 17 maart 2026 (nrs. 25/854 t/m 25/863). De inhoudelijke aard van het onderliggende geschil blijkt niet uit de beschikbare tekst. De procedure strandt echter volledig op een procedureel obstakel: het niet betalen van het griffierecht. De griffier van de Hoge Raad heeft de belanghebbende op 11 juni 2026 per aangetekende brief gewezen op de verschuldigdheid van het griffierecht en een betalingstermijn van vier weken gesteld. Uit de gegevens van PostNL Track&Trace blijkt dat de brief is afgeleverd op het door belanghebbende opgegeven adres. Desondanks bleef betaling uit. Vervolgens werd op 10 juli 2026 een bericht in het digitale dossier geplaatst, waarbij belanghebbende tot 7 augustus 2026 de gelegenheid kreeg om een verklaring te geven voor het uitblijven van betaling. Ook van deze herstelmogelijkheid werd niet tijdig gebruikgemaakt. Een brief die op 12 augustus 2026 via het webportaal binnenkwam, werd als te laat ingediend buiten beschouwing gelaten. Op grond van artikel 8:41 lid 6 van de Algemene wet bestuursrecht verklaart de Hoge Raad het beroep in cassatie niet-ontvankelijk. Voor een proceskostenveroordeling ziet de Hoge Raad geen aanleiding. De uitspraak illustreert de onverbiddelijke werking van de griffierechtregels in het bestuursprocesrecht: zowel de initiële betalingsplicht als de hersteltermijn zijn harde drempels. Wie beide laat verlopen, verliest definitief de toegang tot de rechter. De uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam is hiermee onherroepelijk geworden. De zaak heeft geen precedentwerking, maar dient wel als waarschuwing voor de praktijk omtrent tijdige proceshandelingen in het digitale dossier.