Cassatieberoep niet-ontvankelijk wegens onbetaald griffierecht

Samenvatting

In deze zaak heeft de Hoge Raad op 6 november 2026 uitspraak gedaan in een cassatieprocedure die was ingesteld tegen een arrest van het Gerechtshof Amsterdam van 12 maart 2026. De inhoudelijke achtergrond van het geschil blijkt niet uit de uitspraak, maar de procedure strandde volledig op een procedureel gebrek: het niet betalen van griffierecht. Na indiening van het cassatieberoep wees de griffier van de Hoge Raad belanghebbende per aangetekende brief van 11 juni 2026 op de verschuldigdheid van griffierecht en stelde daarvoor een betalingstermijn van vier weken. Uit Track & Trace-gegevens van PostNL bleek dat de brief op het opgegeven adres was afgeleverd. Desondanks werd het griffierecht niet voldaan. Op 14 juli 2026 bood de griffier via het digitale dossier een herstelmogelijkheid: belanghebbende kon binnen vier weken uitleggen waarom het griffierecht niet was betaald. Deze termijn eindigde op 11 augustus 2026. Belanghebbende reageerde niet binnen die termijn; de via het webportaal ingekomen brief van 12 augustus 2026 werd als één dag te laat ingediend buiten beschouwing gelaten. Op grond van artikel 8:41, lid 6, van de Algemene wet bestuursrecht verklaarde de Hoge Raad het beroep in cassatie niet-ontvankelijk. Er was geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling. De uitspraak illustreert de strikte hantering van griffierechtverplichtingen in de cassatieprocedure: zelfs een overschrijding van de hersteltermijn met één dag leidt onvermijdelijk tot niet-ontvankelijkheid, waardoor de bestreden uitspraak van het hof onherroepelijk wordt. Inhoudelijke beoordeling door de Hoge Raad bleef volledig achterwege.