Cassatieberoep niet-ontvankelijk wegens onbetaald griffierecht

Samenvatting

In deze zaak heeft de Hoge Raad op 6 november 2026 uitspraak gedaan over de ontvankelijkheid van een cassatieberoep dat was ingesteld tegen een arrest van het Gerechtshof Amsterdam van 12 maart 2026. De inhoud van het onderliggende belastinggeschil is in dit arrest niet aan de orde gekomen, omdat de procedure al op een procedurele drempel strandde. De griffier van de Hoge Raad had belanghebbende bij aangetekende brief van 11 juni 2026 gewezen op de verschuldigdheid van griffierecht en een betalingstermijn van vier weken gesteld. Uit Track&Trace-gegevens van PostNL bleek dat de brief was afgeleverd op het door belanghebbende opgegeven adres. Desondanks werd het griffierecht niet voldaan. Vervolgens bood de griffier op 14 juli 2026 via het digitale dossier een herstelmogelijkheid aan: belanghebbende kreeg vier weken de tijd om uit te leggen waarom het griffierecht niet was betaald. Deze termijn liep af op 11 augustus 2026. Belanghebbende maakte geen gebruik van deze mogelijkheid binnen de gestelde termijn. De brief die op 12 augustus 2026 via het webportaal binnenkwam — één dag na het verstrijken van de termijn — werd als te laat ingekomen buiten beschouwing gelaten. Op grond van artikel 8:41 lid 6 van de Algemene wet bestuursrecht verklaarde de Hoge Raad het beroep in cassatie niet-ontvankelijk. Voor een proceskostenveroordeling zag de Hoge Raad geen aanleiding. De uitspraak illustreert de strikte handhaving van procedurele termijnen in het Nederlandse bestuursprocesrecht. Ook een minimale overschrijding van de termijn — in dit geval één dag — wordt niet geaccepteerd. Dit benadrukt het belang van tijdige betaling van griffierecht en tijdige communicatie langs de officiële digitale kanalen bij cassatieprocedures.