Cassatieberoep niet-ontvankelijk wegens onbetaald griffierecht

Samenvatting

In deze zaak heeft de Hoge Raad op 6 november 2026 uitspraak gedaan in een beroep in cassatie dat was ingesteld tegen een arrest van het Gerechtshof Amsterdam van 12 maart 2026. De zaak heeft een puur procedureel karakter: de inhoudelijke gronden van het cassatieberoep zijn nimmer aan de orde gekomen, omdat het beroep is gestrand op de verplichting tot betaling van griffierecht. De griffier van de Hoge Raad had de belanghebbende per aangetekende brief van 11 juni 2026 gewezen op de verschuldigdheid van griffierecht en een betalingstermijn van vier weken gesteld. Uit de Track&Trace-gegevens van PostNL bleek dat de brief op het door de belanghebbende opgegeven adres was afgeleverd. Desondanks bleef betaling uit. Vervolgens is op 14 juli 2026 een bericht in het digitale dossier geplaatst, waarbij de belanghebbende in de gelegenheid werd gesteld om binnen vier weken toe te lichten waarom het griffierecht niet was voldaan. Deze hersteltermijn verstreek op 11 augustus 2026. De brief die de belanghebbende op 12 augustus 2026 via het webportaal indiende, werd als één dag te laat buiten beschouwing gelaten. De Hoge Raad past artikel 8:41 lid 6 Awb strikt toe: nu het griffierecht niet is betaald en niet tijdig een verklaring is gegeven, dient het beroep in cassatie niet-ontvankelijk te worden verklaard. Voor een proceskostenveroordeling zag de Hoge Raad geen aanleiding. De uitspraak illustreert dat de termijnen rondom griffierecht fataal van aard zijn en dat zelfs één dag vertraging in de reactie op een herstelmogelijkheid voldoende is om de toegang tot de rechter te verliezen. Procespartijen dienen zich hiervan scherp bewust te zijn.