Cassatieberoep niet-ontvankelijk wegens onbetaald griffierecht
ECLI:NL:HR:2026:1819, Hoge Raad, 06-11-2026, 25/00373
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)HR verklaart het beroep in cassatie n-o.
Kern van de zaak
Een belanghebbende stelde beroep in cassatie in bij de Hoge Raad tegen een uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam van 19 december 2024. De Hoge Raad sommeerde de belanghebbende het verschuldigde griffierecht te betalen en gaf daarna nog een herstelmogelijkheid via het digitale dossier en e-mail. Belanghebbende reageerde noch betaalde.
Beslissing van de rechter
De Hoge Raad verklaart het beroep in cassatie niet-ontvankelijk op grond van artikel 8:41 lid 6 Awb. De doorslaggevende reden is dat het griffierecht niet is voldaan binnen de gestelde termijn en belanghebbende geen gebruik heeft gemaakt van de geboden herstelmogelijkheid.
Impactscore
LaagDe uitspraak is een routinematige procedurele beslissing over niet-betaling van griffierecht zonder inhoudelijke rechtsvraag; de rechtsnorm is allang gevestigd en de uitkomst is niet verrassend.
Belangrijkste punten
- 1Griffierecht was verschuldigd; belanghebbende werd per aangetekende brief gesommeerd te betalen binnen vier weken.
- 2De aangetekende brief werd afgehaald op een afhaallocatie volgens PostNL Track&Trace, zodat ontvangst vaststaat.
- 3Hoge Raad bood een herstelmogelijkheid via het digitale dossier en e-mailkennisgeving (art. 8:36c lid 2 Awb).
- 4Belanghebbende reageerde niet op de herstelmogelijkheid en betaalde het griffierecht niet.
- 5Geen proceskostenveroordeling opgelegd.
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de strikte toepassing van artikel 8:41 lid 6 Awb: niet-betaling van griffierecht na sommatie en herstelgelegenheid leidt onvermijdelijk tot niet-ontvankelijkheid, ook in cassatie bij de Hoge Raad.
Praktische impact
Partijen die cassatie instellen moeten tijdig griffierecht betalen; het negeren van betalingssomaties en digitale herstelberichten heeft definitief verlies van toegang tot de rechter tot gevolg.
Onderwerp-impact
In belastingzaken (het betreft een fiscale cassatiezaak gelet op de betrokken instantie en zaaknummers) onderstreept dit de formele drempel van griffierecht als ontvankelijkheidsvoorwaarde.
Samenvatting
In deze zaak had een belanghebbende beroep in cassatie ingesteld bij de Hoge Raad tegen een uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam van 19 december 2024 (zaaknummer 23/125). De Hoge Raad stelde de formele ontvankelijkheidsvraag centraal: heeft de belanghebbende het verschuldigde griffierecht tijdig betaald? De griffier van de Hoge Raad had de belanghebbende op 14 juli 2026 per aangetekende brief gewezen op de verschuldigdheid van griffierecht, met een betalingstermijn van vier weken. Uit Track&Trace-gegevens van PostNL bleek dat de brief was afgehaald op een afhaallocatie, zodat de ontvangst vaststond. Desondanks bleef betaling uit. Vervolgens plaatste de griffier op 13 augustus 2026 een bericht in het digitale dossier van de belanghebbende met de uitnodiging om toe te lichten waarom het griffierecht niet was betaald. Op dezelfde datum werd via het door de belanghebbende opgegeven e-mailadres een kennisgeving verzonden. Op grond van artikel 8:36c lid 2 Awb nam de Hoge Raad aan dat dit bericht op 13 augustus 2026 was ontvangen. Ook van deze herstelmogelijkheid maakte de belanghebbende geen gebruik. De juridische vraag was of het niet-betalen van griffierecht na sommatie en na het bieden van een herstelmogelijkheid de niet-ontvankelijkheid van het cassatieberoep rechtvaardigt. De Hoge Raad beantwoordde deze vraag bevestigend en verklaarde het beroep in cassatie niet-ontvankelijk op grond van artikel 8:41 lid 6 Awb. Voor een proceskostenveroordeling zag de Hoge Raad geen aanleiding. De uitspraak is een strikte maar vaste toepassing van de formele ontvankelijkheidsregel: het niet voldoen aan de griffierechtplicht, ook na expliciete waarschuwing en herstelgelegenheid, sluit de inhoudelijke beoordeling van het geschil definitief af.