Hoge Raad verklaart cassatie niet-ontvankelijk wegens onbetaald griffierecht
ECLI:NL:HR:2026:1745, Hoge Raad, 23-10-2026, 26/01778
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)HR verklaart het beroep in cassatie n-o.
Kern van de zaak
Een belanghebbende stelde beroep in cassatie in bij de Hoge Raad tegen een uitspraak van het Gerechtshof Den Haag (belastingkamer). Ondanks aanmaning per aangetekende brief én digitale kennisgeving werd het verschuldigde griffierecht niet betaald, en ook op de herstelgelegenheid werd niet gereageerd.
Beslissing van de rechter
Het beroep in cassatie is niet-ontvankelijk verklaard op grond van artikel 8:41 lid 6 Awb. De doorslaggevende reden is dat het griffierecht niet is voldaan binnen de gestelde termijn en belanghebbende evenmin heeft gereageerd op de geboden herstelgelegenheid.
Impactscore
LaagDe uitspraak is een routinematige toepassing van een bekende procedurele regel zonder nieuwe rechtsontwikkeling; zij bevestigt slechts bestaande jurisprudentie over niet-betaling van griffierecht.
Belangrijkste punten
- 1Griffierecht niet betaald binnen de door de griffier gestelde termijn van vier weken
- 2Aangetekende brief afgeleverd op opgegeven adres volgens Track&Trace PostNL
- 3Digitale kennisgeving op 13 juli 2026 via het digitale dossier en e-mailadres, ontvangst aangenomen op grond van art. 8:36c lid 2 Awb
- 4Belanghebbende heeft de herstelgelegenheid niet benut
- 5Geen proceskostenveroordeling uitgesproken
Impactanalyse
Juridische impact
De uitspraak bevestigt de strikte toepassing van art. 8:41 lid 6 Awb: niet-betaling van griffierecht leidt onherroepelijk tot niet-ontvankelijkheid, ook wanneer langs zowel fysieke als digitale weg is geïnformeerd en een herstelgelegenheid is geboden.
Praktische impact
Belastingplichtigen en andere procespartijen worden herinnerd aan het belang van tijdige betaling van griffierecht; het verzuim leidt zonder uitzondering tot verlies van toegang tot de cassatierechter.
Onderwerp-impact
In belastingzaken bij de Hoge Raad wordt de digitale berichtgeving via het digitale dossier gelijkgesteld aan ontvangst, hetgeen de verantwoordelijkheid van de procespartij om het dossier te monitoren onderstreept.
Samenvatting
In deze zaak heeft de Hoge Raad op 23 oktober 2026 uitspraak gedaan over de ontvankelijkheid van een cassatieberoep in een belastingkwestie, afkomstig van het Gerechtshof Den Haag (zaaknummers BK-25/39 t/m 25/41). De kern van de procedure draait volledig om een procedureel verzuim: de belanghebbende heeft het verschuldigde griffierecht niet betaald. De griffier had de belanghebbende per aangetekende brief van 11 juni 2026 gewezen op de betalingsverplichting en daartoe een termijn van vier weken gesteld. Uit de Track&Trace-gegevens van PostNL bleek dat deze brief op het opgegeven adres was afgeleverd. Nadat betaling uitbleef, plaatste de griffier op 13 juli 2026 een bericht in het digitale dossier van de belanghebbende, met daarbij een kennisgeving naar het door de belanghebbende opgegeven e-mailadres. Op grond van artikel 8:36c lid 2 Awb neemt de Hoge Raad aan dat dit bericht op dezelfde dag is ontvangen. De belanghebbende reageerde echter niet op deze herstelgelegenheid en betaalde alsnog niet. Op grond van artikel 8:41 lid 6 Awb laat de wet de Hoge Raad in dat geval geen keuze: het beroep in cassatie moet niet-ontvankelijk worden verklaard. De Hoge Raad volgt deze wettelijke verplichting en verklaart het cassatieberoep niet-ontvankelijk. Van een proceskostenveroordeling ziet de Hoge Raad geen aanleiding. De uitspraak illustreert dat zowel de fysieke als de digitale berichtgeving tezamen voldoende worden geacht om de procespartij op haar verplichtingen te wijzen, en dat het nalaten van betaling én het niet-benutten van de herstelgelegenheid zonder meer tot verlies van de toegang tot de cassatierechter leiden. Er is geen sprake van nieuwe rechtsontwikkeling; de uitspraak bevestigt vaste praktijk.