JurispRadar
ECLI:NL:HR:2026:1740Laag22/100

Hoge Raad: bewijslast BPM-vermindering bij belastingplichtige

ECLI:NL:HR:2026:1740, Hoge Raad, 23-10-2026, 25/00626

Hoge RaadUitspraak: 23 oktober 2026Publicatie: 23 oktober 2026
Procedure:Cassatie
Zaaknummer:25/00626
Belastingrecht
Europees bestuursrecht
Overheid
Transport
Bewijslast
Cassatie
Bpm
Artikel 110 Vweu
Belasting Personenautos

Inhoudsindicatie

(officieel, Rechtspraak.nl)

Belasting van personenauto’s en motorrijwielen. Diverse klachten over schending van Unierecht. Geen reden voor stellen van prejudiciële vragen aan Hof van Justitie.

Kern van de zaak

Een belastingplichtige stelde dat de bewijslastregeling bij een verzoek om vermindering van de belasting van personenauto's en motorrijwielen (BPM) in strijd is met artikel 110 VWEU. Het Hof oordeelde dat de belastingplichtige zelf de feiten moet stellen en aannemelijk maken. Belanghebbende ging in cassatie.

Beslissing van de rechter

De Hoge Raad verklaart het beroep in cassatie ongegrond. De klachten over de bewijslastverdeling kunnen niet leiden tot vernietiging van de hofuitspraak, en er is geen aanleiding om prejudiciële vragen aan het HvJ EU te stellen, conform de eerder in HR 20 mei 2022 (ECLI:NL:HR:2022:640) uiteengezette gronden.

22van 100

Impactscore

Laag

De Hoge Raad bevestigt bestaande rechtspraak met een verkorte motivering en stelt geen nieuwe rechtsregels vast; de uitkomst was al grotendeels voorzienbaar op basis van HR 2022.

Belangrijkste punten

  • 1De bewijslast voor het recht op BPM-vermindering rust op de belastingplichtige die dat recht inroept.
  • 2Het middel stelde dat deze bewijslastverdeling in strijd is met artikel 110 VWEU (non-discriminatiebeginsel voor binnenlandse heffingen).
  • 3De Hoge Raad verwerpt de klachten met een verkorte motivering op grond van art. 81 lid 1 Wet RO.
  • 4Er is geen aanleiding voor het stellen van prejudiciële vragen aan het HvJ EU, conform HR 20 mei 2022.
  • 5Geen proceskostenveroordeling uitgesproken.

Impactanalyse

Juridische impact

De uitspraak bevestigt de bestaande lijn dat de bewijslast bij BPM-verminderingen op de belastingplichtige rust en dat dit niet in strijd is met artikel 110 VWEU, in lijn met HR 20 mei 2022. Er worden geen nieuwe rechtsvragen beantwoord.

Praktische impact

Belastingplichtigen die aanspraak maken op BPM-vermindering (bijvoorbeeld bij import van gebruikte voertuigen) dienen zelf de relevante feiten te stellen en aannemelijk te maken; zij kunnen zich niet met succes beroepen op strijdigheid met Europees recht om die bewijslast te ontlopen.

Onderwerp-impact

Voor de import- en autohandelsector bevestigt deze uitspraak dat de bewijslastverdeling bij BPM-procedures onveranderd blijft, wat van belang is voor handelaren in gebruikte voertuigen die BPM-vermindering claimen.

Samenvatting

In deze cassatieprocedure staat de vraag centraal of de bewijslastverdeling bij verzoeken om vermindering van de belasting van personenauto's en motorrijwielen (BPM) in strijd is met artikel 110 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU). Het Hof had geoordeeld dat een redelijke bewijslastverdeling meebrengt dat de belastingplichtige die aanspraak maakt op een BPM-vermindering, de daarvoor benodigde feiten dient te stellen en bij betwisting aannemelijk moet maken. Belanghebbende bestreed dit oordeel in cassatie, stellende dat die bewijslastverdeling discriminatoir is jegens ingevoerde (gebruikte) voertuigen en daarmee in strijd met het Europese non-discriminatiebeginsel voor binnenlandse belastingen. De Hoge Raad verwerpt het cassatieberoep als ongegrond. Op grond van artikel 81 lid 1 van de Wet op de rechterlijke organisatie volstaat de Hoge Raad met een verkorte motivering, nu beantwoording van de opgeworpen vragen niet noodzakelijk is voor de eenheid of ontwikkeling van het recht. De Raad verwijst expliciet naar zijn arrest van 20 mei 2022 (ECLI:NL:HR:2022:640), waarin reeds is uiteengezet waarom er geen aanleiding bestaat prejudiciële vragen aan het Hof van Justitie van de Europese Unie te stellen over dit onderwerp. De bestaande rechtslijn — dat de bewijslast voor de BPM-vermindering op de belastingplichtige rust en dat dit verenigbaar is met artikel 110 VWEU — wordt daarmee ongewijzigd bevestigd. Er wordt geen proceskostenveroordeling uitgesproken. De uitspraak heeft een beperkte zelfstandige juridische betekenis, maar consolideert de praktijk voor importeurs en handelaren in gebruikte voertuigen die BPM-procedures voeren.

Bron: Rechtspraak.nl Open Data· Geanalyseerd op 23 oktober 2026 met claude-sonnet-4-6
Originele uitspraak

Meer Belastingrecht

Hoge Raad·6 nov 2026
Belastingrecht
Bestuursprocesrecht
Schadevergoeding
Overheid
ECLI:NL:HR:2026:1811

Hoge Raad vernietigt hofuitspraak in belastingzaak, termijnschade vergoed

28/100Bekijk
Hoge Raad·6 nov 2026
Belastingrecht
Bestuursprocesrecht
Overheid
Financiele Dienstverlening
ECLI:NL:HR:2026:1832

Hoge Raad verklaart cassatie niet-ontvankelijk wegens onbetaald griffierecht

12/100Bekijk
Hoge Raad·6 nov 2026
Belastingrecht
Bestuursprocesrecht
Overheid
Financiele Dienstverlening
ECLI:NL:HR:2026:1833

Hoge Raad verklaart cassatie niet-ontvankelijk wegens onbetaald griffierecht

8/100Bekijk
Hoge Raad·6 nov 2026
Belastingrecht
Internationaal privaatrecht
Overheid
Financiele Dienstverlening
ECLI:NL:HR:2026:1816

Hoge Raad: cassatie Staatssecretaris over belasting expat ongegrond

28/100Bekijk
Alle uitspraken in dit rechtsgebied