Een importeur/belastingplichtige betwistte de BPM-heffing op een personenauto die in een andere EU-lidstaat op kenteken was gezet maar nauwelijks in gebruik was geweest. De vraag was of registratie in een andere lidstaat de auto tot een 'gebruikte' personenauto maakt, waardoor een lagere BPM verschuldigd zou zijn.

Beslissing van de rechter

De Hoge Raad verklaart het beroep in cassatie ongegrond. Het doorslaggevende argument is dat registratie in een andere lidstaat op zichzelf niet betekent dat een auto als 'gebruikt' kwalificeert voor de BPM; bepalend blijft of de auto na vervaardiging al dan niet (nauwelijks) in gebruik is geweest.

55van 100

Impactscore

Hoog

Het betreft een arrest van de Hoge Raad dat een veelvoorkomende praktijk in de auto-importmarkt definitief afsluit en bestaande rechtspraak op dit punt consolideert; hoewel niet richtinggevend nieuw, heeft het substantiële praktische werking voor een grote sector.

Belangrijkste punten

1Registratie in een andere EU-lidstaat maakt een auto niet automatisch 'gebruikt' in de zin van de Wet BPM 1992.
2De Hoge Raad handhaaft zijn eerdere rechtspraak (arresten van 27 januari 2017, ECLI:NL:HR:2017:78 en :79): bepalend is feitelijk gebruik na vervaardiging.
3Middel I, gebaseerd op HvJ-rechtspraak over art. 110 VWEU en het begrip 'nieuw motorvoertuig', wordt verworpen; er bestaat geen aanleiding tot het stellen van prejudiciële vragen.
4De voetnoot in de conclusie van AG Szpunar (zaak Manea, C-76/14) – 'nieuw = nog niet geregistreerd' – leidt niet tot een ander oordeel nu het HvJ zelf dit criterium niet als doorslaggevend heeft aanvaard.
5Geen proceskostenveroordeling opgelegd.

Impactanalyse

Juridische impact

De Hoge Raad bevestigt dat het criterium voor 'nieuwe' versus 'gebruikte' personenauto in de Wet BPM feitelijk van aard is (mate van gebruik), en niet louter formeel (registratie in het buitenland), wat speculatief gebruik van buitenlandse kentekenstelling als BPM-ontwijkingsstrategie tegengaat.

Praktische impact

Importeurs en particulieren die personenauto's vanuit andere EU-lidstaten invoeren kunnen niet volstaan met het aantonen van buitenlandse registratie om de lagere BPM-tarieven voor gebruikte auto's te claimen; zij moeten feitelijk gebruik aantonen.

Onderwerp-impact

Voor de autobranche en importeurs van (vrijwel) nieuwe voertuigen uit andere EU-landen blijft de BPM-heffing op basis van nieuwwaarde van toepassing, tenzij aantoonbaar feitelijk gebruik heeft plaatsgevonden.

Samenvatting

In deze belastingzaak draait het om de vraag of een personenauto die voorafgaand aan invoer naar Nederland in een andere EU-lidstaat op kenteken is gezet, voor de heffing van belasting van personenauto's en motorrijwielen (BPM) als 'gebruikt' moet worden aangemerkt. Belanghebbende betoogde dat registratie in het buitenland voldoende is om een voertuig als 'gebruikt' te kwalificeren, onder verwijzing naar Europese rechtspraak over artikel 110 VWEU en de conclusie van AG Szpunar in de zaak Manea (C-76/14), waarin in een voetnoot staat dat een voertuig nieuw is 'wanneer het nog niet is geregistreerd'. Het Hof van beroep had dit betoog verworpen op basis van de vaste rechtspraak van de Hoge Raad uit 2017, die als criterium hanteert of een auto na de vervaardiging feitelijk al dan niet (nauwelijks) in gebruik is geweest. De Hoge Raad bevestigt dit oordeel en verklaart het cassatieberoep ongegrond. De verwijzing naar de AG-conclusie in Manea snijdt geen hout, omdat het Hof van Justitie zelf in het arrest van 14 april 2015 registratie niet als doorslaggevend criterium heeft vastgesteld. Ook bestaat er geen aanleiding tot het stellen van prejudiciële vragen, nu de Unierechtelijke norm voldoende duidelijk is en de Nederlandse uitleg daarmee verenigbaar is. Het arrest heeft directe betekenis voor de auto-importpraktijk: importeurs van vrijwel nieuwe voertuigen met een buitenlands kenteken kunnen de lagere BPM voor gebruikte auto's niet claimen op grond van registratie alleen. Feitelijk gebruik na vervaardiging blijft de doorslaggevende maatstaf, wat de rechtspositie van de Belastingdienst in dit type geschillen stevig verankert.

Bron: Rechtspraak.nl Open Data· Geanalyseerd op 23 oktober 2026 met claude-sonnet-4-6

Originele uitspraak

55van 100

HoogLees toelichting ↓