Cassatieberoep niet-ontvankelijk wegens onbetaald griffierecht

Samenvatting

In deze cassatieprocedure bij de Hoge Raad staat de vraag centraal of een belastingplichtige niet-ontvankelijk kan worden verklaard wegens het niet-betalen van griffierecht, en of de verplichting tot voorafgaande betaling van griffierecht verenigbaar is met het recht op effectieve rechterlijke bescherming van artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie. De griffier van de Hoge Raad had belanghebbende bij aangetekende brief van 29 mei 2026 gewezen op de verschuldigdheid van het griffierecht en een betalingstermijn van vier weken gesteld. De brief werd aantoonbaar afgeleverd op het opgegeven adres, maar het griffierecht werd niet voldaan. Na een tweede gelegenheid tot het geven van uitleg diende belanghebbende op 8 juli 2026 een brief in, waarin werd betoogd dat het vooraf heffen van griffierecht disproportioneel is ten opzichte van een systeem waarbij griffierecht slechts achteraf bij een ongegrond beroep wordt geheven, en dat dit strijdig is met artikel 47 jo. artikel 52 EU-Handvest. Voorts werd verzocht prejudiciële vragen te stellen aan het Hof van Justitie van de Europese Unie. De Hoge Raad verwerpt dit betoog. Onder verwijzing naar rechtsoverwegingen 3.1.3 tot en met 3.4 van zijn arrest van 12 juni 2026 (ECLI:NL:HR:2026:915) oordeelt de Hoge Raad dat er geen aanleiding bestaat voor het stellen van prejudiciële vragen. Het niet-betalen van griffierecht levert geen verschoonbaar verzuim op, en de dwingendrechtelijke consequentie van artikel 8:41 lid 6 Awb treedt in: het beroep in cassatie wordt niet-ontvankelijk verklaard. Er is geen proceskostenveroordeling uitgesproken. De uitspraak illustreert dat Unierechtelijke argumenten over de evenredigheid van het griffierechtenstelsel door de Hoge Raad als afgedaan worden beschouwd na het principiële arrest van juni 2026.