Hoge Raad verklaart cassatie ANW-zaak niet-ontvankelijk wegens termijnoverschrijding

Samenvatting

In deze zaak heeft de Hoge Raad op 9 oktober 2026 een beroep in cassatie niet-ontvankelijk verklaard dat was ingesteld tegen een uitspraak van de Centrale Raad van Beroep van 19 maart 2026 in een ANW-kwestie. De kern van de beslissing is puur procesrechtelijk van aard: het beroepschrift in cassatie werd pas op 16 juni 2026 bij de griffie van de Hoge Raad ontvangen, terwijl de wettelijke beroepstermijn van zes weken (artikel 6:7 Awb) op 30 april 2026 al was verstreken. Ook de alternatieve route van artikel 6:9 lid 2 Awb – tijdige terpostbezorging – bood geen soelaas. De griffier van de Hoge Raad heeft belanghebbende na constatering van de termijnoverschrijding bij brief van 23 juni 2026 een hersteltermijn van vier weken geboden om alsnog een verklaring voor de overschrijding te geven, conform de vaste lijn in het bestuurs(proces)recht. Belanghebbende heeft echter niet binnen die hersteltermijn gereageerd. De brieven die op 14 en 22 juli 2026 zijn verzonden, kwamen pas op 4 respectievelijk 5 augustus 2026 bij de Hoge Raad binnen, dus na het verstrijken van de hersteltermijn; deze zijn daarom buiten beschouwing gelaten. Nu een verschoonbare reden voor de termijnoverschrijding niet is gebleken, heeft de Hoge Raad het beroep in cassatie niet-ontvankelijk verklaard. Er is geen aanleiding gezien voor een proceskostenveroordeling. De uitspraak van de CRvB staat daarmee onherroepelijk vast. Deze beslissing stelt geen nieuwe rechtsregels maar illustreert de strikte handhaving van procesrechtelijke termijnen, ook in sociale zekerheidszaken waarbij kwetsbare partijen betrokken zijn. Voor rechtzoekenden onderstreept dit het cruciale belang van tijdig handelen en het zorgvuldig bijhouden van beroepstermijnen.