Hoge Raad wijst herziening van herzieningsarrest niet-ontvankelijk
ECLI:NL:HR:2026:1470, Hoge Raad, 11-09-2026, 26/02117
Inhoudsindicatie
(officieel, Rechtspraak.nl)HR verklaart het verzoek om herziening n-o.
Kern van de zaak
Een belastingplichtige verzocht om herziening van twee eerdere Hoge Raad-arresten: een arrest van 10 oktober 2025 en een herzieningsarrest van 24 april 2026. Na eerdere niet-ontvankelijkverklaring bleef belanghebbende herziening zoeken, waarop de Hoge Raad opnieuw moest oordelen over de ontvankelijkheid.
Beslissing van de rechter
Het verzoek om herziening van het herzieningsarrest van 24 april 2026 wordt niet-ontvankelijk verklaard, en het herhaalde verzoek om herziening van het arrest van 10 oktober 2025 wordt afgewezen. Doorslaggevend is dat de wet niet voorziet in herziening van een uitspraak die zelf al op een herzieningsverzoek is gedaan, en dat de gestelde nieuwe feiten geen grond bieden voor herziening.
Impactscore
MiddelHoewel de uitspraak van de Hoge Raad afkomstig is en een processuele grens bevestigt, betreft het een toepassing van bestaande rechtspraak zonder nieuwe rechtsnormen te stellen, wat de impact beperkt tot verduidelijking.
Belangrijkste punten
- 1Herziening van een herzieningsuitspraak is wettelijk niet mogelijk op grond van artikel 29 AWR jo. artikel 8:119 Awb
- 2Een herhaald herzieningsverzoek ten aanzien van hetzelfde hoofdarrest (10 oktober 2025) wordt afgewezen bij gebrek aan toewijzingsgronden
- 3De Hoge Raad bevestigt dat het herzieningsregime in belastingzaken een gesloten karakter heeft
- 4Geen proceskosten worden opgelegd ondanks de niet-ontvankelijkverklaring
- 5De uitspraak sluit aan bij vaste rechtspraak (HR 2010 en HR 2023) over de grenzen van het herzieningsrecht
Impactanalyse
Juridische impact
De Hoge Raad bevestigt en verduidelijkt dat het herzieningsrecht in belastingzaken niet kan worden ingezet om een herzieningsuitspraak opnieuw aan te vechten, waarmee de processuele grenzen van artikel 8:119 Awb in fiscale cassatiezaken worden afgebakend.
Praktische impact
Belastingplichtigen die na een niet-ontvankelijke herzieningsbeslissing nogmaals herziening verzoeken, lopen tegen een definitieve processuele blokkade aan en kunnen de procedure niet eindeloos herhalen.
Onderwerp-impact
Voor belastingprocedures bij de Hoge Raad betekent dit dat na een herzieningsarrest geen verdere herzieningsronde openstaat, wat de finalisering van geschillen bevordert.
Samenvatting
In deze zaak verzocht een belastingplichtige de Hoge Raad om herziening van twee eerdere arresten: het arrest van 10 oktober 2025 (ECLI:NL:HR:2025:1537) en het herzieningsarrest van 24 april 2026 (ECLI:NL:HR:2026:724), waarbij een eerder herzieningsverzoek ten aanzien van datzelfde arrest van 10 oktober 2025 al niet-ontvankelijk was verklaard met toepassing van artikel 80a Wet RO. De centrale rechtsvraag was tweeledig: (1) kan een uitspraak die zelf op een herzieningsverzoek is gebaseerd, opnieuw worden herzien, en (2) kan een herhaald herzieningsverzoek ten aanzien van de oorspronkelijke uitspraak slagen? De Hoge Raad beantwoordt beide vragen ontkennend. Ten aanzien van het herzieningsarrest van 24 april 2026 overweegt de Raad dat op grond van artikel 29 AWR in samenhang met artikel 8:119 Awb weliswaar herziening mogelijk is van uitspraken van de Hoge Raad op grond van nieuwe feiten of omstandigheden, maar dat dit rechtsmiddel zich niet leent voor herziening van een uitspraak die al zelf is gedaan op een herzieningsverzoek. Dit verzoek wordt dan ook niet-ontvankelijk verklaard. Het herhaalde verzoek om herziening van het arrest van 10 oktober 2025 wordt inhoudelijk beoordeeld maar afgewezen, omdat de aangevoerde gronden daartoe geen aanleiding geven. De Hoge Raad verwijst naar zijn vaste rechtspraak uit 2010 en 2023 ter onderbouwing van dit oordeel. De beslissing bevestigt het gesloten stelsel van het herzieningsrecht in fiscale cassatiezaken en voorkomt dat procedures via herhaalde herzieningsverzoeken eindeloos kunnen worden gerekt. Er wordt geen proceskostenveroordeling uitgesproken. De uitspraak heeft beperkte maar duidelijke normatieve waarde voor de afbakening van het herzieningsregime in het belastingprocesrecht.